L I T R A R I A. 137 



cum ed ad unum corpus conjungantur , quod est 

 amoris natura. 



Quocunque modo hanc accipiamus fabulam sive 

 earn a Platone efiinctam , sive ab aliis assumtam , 

 sive non fabulam, sed Platoni aliorumvc veram sen- 

 tentiam putemus , non mirum est philosophum ed 

 hoc loco usum fuisse. Nam quae continentur 

 ilia amoris notiones , sunt hae sic propriae natu- 

 rae nostrae , ut occurrant in nullis non linguis , 

 in vocibus maxime , quibus caritatis causft se mu- 

 tuo compellare solent amantes , partem se invicem 

 sui 9 dimidium sui (i) vocantes , ut Horatius ap- 

 pellai Virgilinni suum : 



Navis, quae tibi creditum 



Debes Virgilium, finibus Atdcis 

 Reddas incolumem, precor, 



Et serves animae dimidium meae CO" C3) 



Sensus enim internus , qui in juvene, cum ad cer- 

 tam pervenerit aetatem , existit , plane tails est , 



ut 



CO Nostrum wederhelft vim plane exprimit fabulae Plato- 

 nicae. 



(2) Carm. I. 3. Sic Graeci poeta , e quibus ductum est Ho- 

 ratianum hocce v. c. Meliagcr Annal. Urunck. I. p. 5. 



V. Mitschlerl. ad b. 1. 



(3) Verba hacce vir. clar. van Heusde Init. Phil. Plat. I. 

 pag, 121. 



