L I T E R A R I A. 145 



ta , Pausaniae amator , Socrates contra philosophus. 



Hie universum contemplatur ilium afFectum , quo 



omnes homines bona appetunt , ille vero 7} eftoe 



hujus amoris detrahens , id laudat. Agathoni igi- 



tur , quippe poetae, omnino talia proferre licebat, 



quae philosopho , rein intime perscrutanti , non 



ferenda erant; sccl icleo non inania sunt habenda 



neque reprehendenda ejusverba. Sophron. Philo- 



sophice igitur ea falsa censes , poetice quidem ve- 



ra. PhilopL Si scolastici fuissent Agathonis 



convivae , ulterius hac de re ageremus , cum vero 



fuerint Athenienses philosophi, homines x&hoxqiyu- 



00; , inter magna pocula disserentes , hanc de vero jac- 



tantiam missam faciemus. Stulti enim est in poeti- 



cis operibus de vero inquirere. Potius videamus 



de sequentibus , de iis scilicet , quae ex Agathonis 



Aristophanisque orationibus efficiantur ; si tibi 



nempe placet. Sophron. Multo magis , amice ! 



quam ilia inquisitio , num , si Agathonis oratio in 



philosophoruni pondereretur stater;! , vera an falsa 



reperiretur. Rem nobis nunc esse credo de 



amoris naturA, quam duabus hisce orationibus 



contentam esse dixisti. Nonne ? PhilopL Dixi. 



Si nunc in universe de ciiobus Aristophanis 



Agathonisque orationibus quaerainus, pater , utrum- 



que poetam unam eandemque rem tractare, amo 



rcm scilicet , tit animi affect urn comidcratum eo 



autem modo , ut prior ej us origineiTi investiget, 



alter de efFectibus agat, ex quibus haec nobis 



K con- 



