L I T E R A R I A. 153 



semper sibl esse , quod addendum. 9) apa 

 $yv & spas TOW TO dyaQov avry eivcu #*/ Est igltur 

 summatim amor , tit bonum sibi sit semper (i). 

 Haecce vcrba definitionem continent universi illius 

 beatimdinis studii, quod ad agendum nos incitat, 

 cuique proprie amoris nomen competit. Non au- 

 tem semper amor vocatur. Nam si vcrbi causa 

 cibum potumve appetimus , non amare nos dici- 

 mus, sed esurire vel sitire. Necesse ergo est , 

 si de ver^l amoris naturd certiores esse velimus , 

 ut ostendatur , quaenam sit conditio , qua 1 studium 

 illud amor vocetur. Id explicat nobis Diotime. 

 Quaerit nempe a Socrate quinam sit persequen- 

 di modus , et quaenam sit actio, in qud studium 

 illud boni amor vocatur. Socrates respondere 

 nequit. Dicit ergo Diotime modum ilium" roxov 

 tv Mt.5) 9 partum in pulcro. Obscurius id nobis 

 estj nee mirum, cum ipse Socrates, illud profe- 

 rente Diotimd , diceret , (MWTeias ^SITUI 9 on KOTS 

 teysl$ , xxi fa tttx,Mvu i vaticinh opus est ad id 

 quod diets , equidem non intelligo (2) , quare , nisi 

 vaticinio , saltern explicatione , quantum vires va- 

 leant, adjuvante Diotimd, illud illustrare conabi- 



mur. 



Dicit enim mulier: omnes homines concipiunt et 



animo et corpore ; cum vero ad certain pervenerint 



ae- 



(1) Symp. 206. A. 



(2) Symp. 206. B. 



