156 COMMENTATIO 



te igitur mihi dixisse videtur amorem 7% 



<rU$ XC&} TOIJ TOXQU Iv T$ %%&$ (l). 



Vidimus nunc omnes homines bona appetere, 

 cum vero ad haec consequenda pariamus , turn 

 appetitum amorem vocari. Qtiaerimus su spon* 

 te, quo.lnam bontim in partu illo appetamus? 

 quaenam sit pariencli causa? Non difficilis vi- 

 detur responsio ; continue enim dicimus , bonum , 

 quod partu suspicere speramus , est proles. 

 Talis autein finis humilior est 5 quain ut a philoso- 

 pho amore dignus judicaretur , imo multo altius 

 sese extollit ejus animus, per prolem enim im- 

 mortalitatem sibi parare student amantes. 



Id in animalibus maxime conspicuum est , di 

 cit Diotinie. A naturd ipsi bruti ducuntur ad fae- 

 tus procreandos , fovendos , alendos , neque ullam 

 ob aliani causani id fit, quam ut genus suum in 

 aetcrnum servetur. Ipsi cacluci evadunt, nascun- 

 tur , vivimt 7 abeunt ; genus autem procreando ma- 

 net, et sic quamvis mortales immortalitatis sunt 

 participes. Idem in animis obtinet. Conceptas 

 enim tenent voluptates, opiniones, sententias, 

 maxime autem scientias , quae semper veniunt ac 

 recedunt, et sic, continuo mutando, aeternae 

 sunt. Non mireris igitur , o Socrates ! dixit 

 Diotime, si, cum hac sold arte mortale im- 

 mortalitatis particeps sit, omne ex se prolem re* 



lin- 

 CO Symp. aotf. E. 



