L I T E R A R I A. 177 



ut imperitus quis eum derideret (i), quod nobis 

 etiam videre licet, si illius a Xenophonte traditos 

 sermones cum Aristotelis, Ciceronis aliorumqtie 

 operibus comparemus. Mirum plane est , huncce 

 philosophum , quern tot saecula tantd laude cele- 

 brdrunt, non libros scripsisse, quibus obscuras 

 quaestiones explicaret, neque systema protulisse 

 doctrinae suae , neque sectara condidissc , sed tan- 

 tummodo inter plebeculam cle quotidianis rebus 

 disseruisse. Verum enim vero , si consideremus , 

 qualis ille fuerit qualeque sit philosophi munus , 

 statim comperiemus ejus latidem in eo potissi- 

 mum positam esse, quod haec non fecerit. So- 

 crates enim erat ille vir , qui philosophiam a coe- 

 lo avocavit atque in urbes introdiixit. Non 

 quaestiones inextricablies explicatione sua" obscu- 

 riores reddere tentavit , sed ipsis hominibus pro- 

 desse voluit, atque, ad eos plane sese accommo- 

 davit, Huic fini omnes ejus sermones inser- 

 viebant. Primo adspectu ridiculi nobis videntur, 

 cum vero eos penitus perscrutemur , divini ap- 

 parent ac plurima continent simulacra virtutis (2). 

 Sic etiam in publicd vittl ridiculus videbatur, in 

 intern! consuetudine autem manifestum fiebat, 

 qualis tandem esset. Tune apparebant ilia divina 

 simulacra, sublimes illae de pulcro et bono notio- 



nes, 



(1) Syrap. aai. E. r 



(2) Symp. iai. A. 



M 



