i8a C O M M N T A T I O 



Sed video te quidquam dicere gestire, Sophron. 

 Mirum scilicet mihi videtur, te nil amplius de 

 Alcibiadis oratione dicendum habere. Philopl. 

 Fortasse quidquara de Socratis militia* audire spe- 

 rasti? Sophron-. Omnino. Dilucide quidem de 

 ceteris exposuisti ; eorum vero , quae ad Potidaeatn. 

 facta sunt, nullam fecisti mentionem, quod do- 

 lebam, quippe horum etiara finem et cum cete- 

 ris connexionem ex te audire cupiens. Philopl. 

 Non credo , amicissime ! in iis certum finem in- 

 veniri, Sophron. Quare ergo ea scripsit Pla- 

 to? Philopl. Ut ingenio suo indulgeret, ca- 

 rissimel Cavendtim enim quatn maxime, ne in 

 omnibus Platonis certum propositum quaeramus. 

 Ille enim non tails erat, qui, ut hodierni scrip- 

 tores, opera sua secundum certum quoddam exem- 

 plar conficeret, ita ut liber ex duobus capitibus* 

 caput ex duobus sectionibus constaret, sed natu- 

 ralem cogitationum cursum sequebatur, modo ex- 

 currens, modo ad propositum rediens. Minime 

 igitur cum iis facio, qui fortasse 4n hisce etiara 

 exemplar popukris amoris inveniant, quern !au- 

 daverant tres priores, . omnino cdngruum existti- 

 mantes, Socratem non tantum tanquam philosophici 

 amoris exemplar laudari ab Alcibiade, sed etiam 

 in bello talem proponi, ut, popularem amorem 

 eum coluisse, pateret. Sic Alcibiadis oratio cum 

 omnibus ceteris arctissime connexa esset. Haec- 

 ce autem opinio inagis ingeniosa mihi videtur, 



quam 



