INTRODUCTIO. 5 



quod omnis actio , cujus parens aliquod fuisfet de- 

 lict um , poenae praeftatione tolli posfet (i) , quae 

 tatnen ipfa poenae praeftatio , folutione , aliisve mo- 

 dis ad reliquas quoque obligationes pertinentibus t 

 efficiebatur. Nam quod in duobus delictis, inju 

 ria nempe etfurto praeter poenam , pactum etiam 

 obligationis funditus tollendae ratio esfet (2), hoc 

 quidem fingulari jure contra vulgarem pactorum 

 apud Romanes atictoritatem , inductum est, neque 

 igitur in libros eos, in quibus fumma jurispru- 

 dentiae fundamenta traderentur , recipi potuit (3). 



Univerforum autem obligationis funditus tollen- 

 dae extinguendaeque modorum alii natural! maxime 

 via et ex ipfa quafi rei ratione omnem evertebant 

 e medioque tollebant obligationum efficacitatem; 

 alii vero , nifi juris civilis auctoritate adjuti, eo- 

 dem pervenire non poterant. Ad prius genus inpri- 

 mis pertinebant: 1. Solutio , ftrictiori ita fenlu 

 dicta (4) , nam ea latiori fenfu quemvis actionis 

 ipfo jure, finiendae inodum complectebatur (5). Sci- 

 licet , fimulatque ex. gratia pecuniae fuinma ex ver- 

 borura obligatione debita ibluta fuisfet, optimo 



pro- 



(i) Vid. Janus a Costa, ad princ. Inft. guibnt rr.ud. ;//. 



(a) Vid. L. 17. . I. ff. ** Paettt (II, 14.) 



(3) Cf. infra Cap. II. S. fl. IA B. . 3. 



(4) DC hac vide princ. Inft. eod. tir. Gajui,IU, 168 

 C5) LL. 52. 54- ff- * S*l*' C.tf. 30 L. 14?- 



mijitat. ($o. if*) 



