J U R I D I C A. 17 



di fubinde objicere defenfiones, quae totae ex 

 praetorio honore exortae fuisfent. Quo tandem 

 factum est , ut iis obligationun tollendarum mo- 

 dis, quos aut Lex induxerat , aut ipfa negotiorum 

 natura prae fe ferret, fenfim ejusmodi accederent 

 reorum defenfiones, quae neque jure civili ne- 

 que natur& innixae ex praetorio edicto enatae es- 

 fent. 



Verumenimvero non folum haec formularum 

 atque edicendi moris ratio optimam praebuit in- 

 ducendis exceptionibus opporttinitatem ; fed ip- 

 fe adeo exceptionum ufus intime cum formularia 

 cohaerebat conceptione. Etenim exceptiones, quod 

 ipfum nomen indicat (i) , tamquam claufulae 

 restrictivae ita furmulis practoriis inferebantur , ut 

 non ipfam quidem actoris intentionem (2) , i. e. 

 petendi caufam five ipfam actioncm irritam face- 

 rent, verum potius earn redderent condironalem , 

 i. e. judicem juberent reum abfolvere, (i quidera 

 illud , quod Praetor exceptions nomine formulae 

 addidisfet , rite a reo probatum fuisfet, etfj alio- 

 quin actoris actio ftricto jure valeret (3). Hinc 

 fere conditionis formil conceptae erant exceptio- 

 nes , mi patet ex hisce exemplis : ft in ea re ni- 



hn 



(i) Vid. Huberus, ad Tit. Inft di Except, tt Rep. n*. i. 

 roed. , Legesque ibi cit. 

 (a) Vid. Gajus, IV. 41- 



(3) Vid. Gajus ,1V. 119. L. a.Uaa. ff. J* *,< f t. (44. i,) 

 B 



