34 COMMENTATIO 



Percurrhmis ita quatuor istas exceptionum clas- 

 fes, quas totidem distinctions nostrae fontes fuisfe 

 fupra argui. Nam cum distinctio ea orta fuisfet, 

 ex earum exceptionum inductione 9 quibus fumma 

 ratio et naturalis aequitas caufam praebuisfent , 

 dein tamen , quo plura exftiterunt ad exceptiones in- 

 ducendas jnomenta 5 eo majora etiam ipfa di- 

 ftinctio cepit incrementa. 



$ 4- 



DC cxceptionibus in factum. 



Superior! . certas quasdam recenfuimus excep- 

 tionum clasfes , quorfum tamen eas tantum retuli- 

 mus , quae certis nominibus infignitae, in praeto- 

 rium edictum receptae fuerant. Quae enim excep- 

 tiones in edicto diferte defcriptae non esfent , il- 

 lae olim nullam obtinuisfe videntur auctoritatem. 



Mox autem et increscens aequitatis ftudium et 

 univerfe jus in dies laxlus factum , praeter illas 

 exceptiones quas edictum contineret , innumeras 

 alias defiderare coeperunt. Quibus vero omnibus 

 cum edictum Praetoris neutiqnam posfet fufficere, 

 in factum Praetor excipere incepit (i), i. e. quo- 

 ties ob quamcumque tandem caufam aliquam ac- 

 tionem ad efFectura perduci nollet, quam tamen 



di- 



Ci) Cf. Zim m er n. , .94. init. 



