J U R I D I C A. 47 



Ceterum tamen , quae de exceptionum ante L. C. 

 allegandarum necesfitate diximus, multas habent 

 cautiones, de quibus ita disputandum erit, ut fi- 

 raul appareat , per eas regulam, quam tradidi- 

 mus , aliquatenus quidem coarctari , neutiquam ve- 

 ro everti. 



Prinium quidem notandum est , exceptiones eas , 

 quae adeo cum aequitate bonftque fide cohaerebant, 

 ut iis neglectis , omnia necesfe paterent malitiae , 

 dolo et ferocitati (i) (cujusmodi funt exceptiones 

 doll, metus , pacti ,) fponte b. f. judiciis infuisfe, 

 quippe quorum et civilis et naturalis can fa bona 

 fides esfet. Hinc exceptionum ilia trias vulgo b. f. 

 negotiis ipfo jure inesfe (2) , vel in \\sfudicis officio 

 cohacrere (3) dicebatur. Quibus locutionibus do- 

 cemur, dcfenfiones de dolo, metu, cet. , cum alia 

 omnia turn hoc inprimis cum folutione acceptila- 

 tione fimil. habuisfe commune, quod earum alle- 

 gatio ante L. C. omisfa in jtidicium commode dif- 

 ferretur; reliquae vero exceptiones, quarum aliae 

 fpectarent quidem aequitatem, fed tamen falv^ fi- 



in 



(1) Cf. H ef f t c r. , Obfervat. ad G a j u m , C. XV. p. 78. C i c. 

 de Offic. III. 17. Add. quae diximus, Cap. I. Sect. a. . 3. 



(2) Vid. L. 3. flf. de Retcind. entt. (18. 5.) L. 21. ff. Sol. 

 ma trim. Jot. (24 3.) L. 84. . 5. ff. de Leg. I. (30.) 



(3) Vid. L. sS. ff. de Herid. fttit. (5. 3.) coll. L. 5. . 5. ff. 

 Kaut.Caup. Stab (4. 9.} Add. Averanius,!. 14. n. ij. 

 Noodt, de Jun'iJ. it Imp. I. 13. fin. Fade. fr*m J. 94 



