J U R I D I C A. 49 



pra indicavi. Nam profecto rarisfime et aotionis et 

 exceptionis actioni objiciendae tarn faciles et expe- 

 ditae erant probationes , ut tota lis apud Praetorem 

 ad finem perduci posfet. 



Praeterea , fi proprie loquamur , allegata a reo 

 exccptio ad obligationem tollendam non valebat. 

 Hoc enim turn dcmum obtinebat , cum exceptio in ju- 

 dicium deducta effecisfet , ut reus perabfolutoriam ju- 

 dicis fententiam plene libcraretur. Nam quoties ex- 

 ccptio in jure jam actionem expulisfet , lis ncutiquam 

 perducebatur ad contestationem , nihilque igitur 

 deferebatur in judicium , neque ulla reo acquire- 

 batur fententiae auctoritas : unde , fi dein actor ac- 

 tionem denuo inftitueret , neutiquam profecto ex- 

 ceptio rei judicatae , aut allegatio de actione per ju- 

 dicium ipfo jure fublata reo competebat (i) , fed 

 eadem mine denuo ab eo objicienda erat exceptio , 

 qui antea ufus jam fuerat. Quocirca, cum reus, 

 ob cujus exceptionem , utpote probatu facilem , ac- 

 tio proinde in jure actori denegata fuisfet , veros 

 exceptionis fuae efFectus non nancisceretur , pro- 

 prie etiam actoris actionem excipiendo elidere di- 

 ci non poterat. 



Expofitis ita , quaecumque ad jus et Praetorem 

 pertinent, transeamus ad judicium. 



CO De fententiae ut(f//ar*,iut per 

 oem tollciuis dlscriraine , rid. qune dixiicux Cap. I. Sect. 2* 



