J U R I D I C A. 57 



ta turn demum non valebat, fi expresfim contra 

 juris rigorem data fuisfet , fcilicet fi fpecialitcr con- 

 tra Leges vel SCta vel Conftitutionem fuisfet pro- 

 lata (i); quod fane toties fiebat, quoties judex 

 de jure Conftitutionis aut Legis aut SCti , non de 

 jure litigatoris pronuntiasfet (a). Quod fi igitur 

 ex gr. judex , reum , licet folutionem allegantem , 

 nihilominus condemnaret , dicens eum , qui obliga- 

 tionem aliquam folutione fustulisfet , abfolvi non 

 oportere, talis profecto fententia, utpote juri ci* 

 vili expreslim contraria , valere non poterat. Sed fi 

 ipfe reus defenfionem fuam non protulisfet , baud 

 credo , fententiain contra eum latam , per leges ci- 

 tatas non valuiste. Imo prorfus contrarium affirmare 

 videtur JCtus inL. 4. ft.de Re judic. (42. i.) ubi 

 ait : Sub fpccic novorum inftrumentorum pos^ 

 tea repertorum res judicatas injlaurari^ excm* 

 plo grave est." < Ex hoc enim loco effici 

 posfe videtur , iblutionem , ante fententiam non 

 probatam , deinceps , fi nova aliqua ejus proban- 

 dae opportunitas exorta fit, inventa v. g. apochd 

 quae amisfa fuerat, frustra actori objici. 



Etiamfi igitur fortasfe non tanta fuerit modorum 

 obligationem ipfo jure tollentiara efficacitas , tit vel 

 non allegati fententiam tamen condemnatoriam ever- 

 terentfive retro nullam rcdderent ; ill! tamen alia qud 



ra* 



CO L. 19. ff. de Appcllat. (49. i.) 



CO L. I. . 2. ff. Quae ftnt. fine appellat. racnd, (49. 8 ) 



