76 COMMENTATIO 



exceptionum vis obtinebat, quam ipfum vigeret 

 bonorum posfesforis jus. Quotiescunque igitur bo 

 norum posfesfio omittebatur vel repudiabatur (i), 

 vel aliis momentis intercidebat C 2 )? plenum denuo 

 obligations , inter heredem juris civilis atque illos, 

 qui hereditati aut deberent aut crederent , ipfo ju- 

 re conftitutae , efFectum recuperabant (3). Quaprop- 

 ter agenti postea aut convento heredi nulla amplius 

 obftabat aut proderat exceptio. 



Jam fatis diu verfati esfe nobis videmur in exponen- 

 do praecipuo isto distinctionis nostrae effectu , per 

 quern obligatio femel ipfo jure extincta numquam 

 amplius restitueretur ; ea vero, quae per exceptio- 

 nem tantum infirmaretur , totidem modis plenam effi- 

 cacitatern recuperare posfet, quot modis ipfa reo 

 excidere poterat exceptio. Animus jam est , hujus- 

 ce fummi principii efHcacitatem in nonnullis juris 

 Roman! partibus , in quibus illud inprimis emicat, 

 examinare. 



.4. 



L. Mof. et Rom. 16 . 3, L, 25. ff.^ Bonis llbert. (38. 2.) 

 L. 15. ff. Ae Obligate et act. (4$. ?.") 



(0 L. 2. ie Except, ret jud. (44. a.) L. 15. ff. de Oblig. e* 

 net. (44. 7. L. 2. ff. Si tab. test. null. (38. 6.) 



(2) Exerapla funt in L. xi. pr ff de Bon posfef. contra tab. 

 C37' 40 L. 5- PJ". ff. d tt. posf. ftc tab. (37. ir.) 



(3) Cf, L o h r , i\I#gzi fur Recnttw. cet. 1. J. p. 297, fq<3 



