J U R I D I C A. 87 



Verumtamen juris ratio baud fivit, actionc prin- 

 cipali effectu destitutd, integras manere eas actio- 

 nes, quae istius folius cauia exortae esfent (j). 

 Quocirca cae cxceptiones , quae reis principali- 

 bus competerent , etiam ad obligations accesforias 

 porrigebantur. 



Ideo tamen nequis cogitet , ita prorfus everti 

 nostrae distinctionis in hoc argumento efiica- 

 ciara. Hanc autem eificaciam breviter in utrA- 

 que, cujus meminimus, cautionis forma" exainina 

 binuis. 



Videamus primum de cautione fidcjusforia. 



Obligatione principali ipfo jure exftinctil , fponte 

 ctiam corruebat obligatio fidejusforum (2). Qtiod- 

 (i obligatio principalis exceptione aliqua elidi pos- 

 iet , eadem certe exceptio fidejusforibus compere- 

 bat , dummodo realis esfet , five rei cohaereret (3). 

 Attamen haecce exceptio quum multis modis a fide- 

 jusfore amitti posfet , optirne fane fieri poterat , 

 ut f licet reus exceptione tutus raaneret, fidejusfor 



ta- 



(j) Vid. L. 178. IT da Reg. juris. 



(2) Ex communi fcilicet natura omnium acccsfionum. Vid 

 L. 43. ff. d Solut. (4(5. 30 L. 18. ff. de Novat. (46. 2.) L i7f. 

 ff. de Rtg. juris. Cf. et $. 5. Inft. dt Fidejusforibus. (3. i ) 

 princ. Inft. Quit. mod. toll obi. (3. 30.) Add. quod ad confuiio- 

 nem attinet , L 19. . 2 ct 3. ff. de Solufionibus. (46. 3.) 



(3) Vid. L. 7. . I. L. 19. ff. de Except. L. 9. . penult, f. 

 aJ SCt. Maced. IIujus rci rationem reddit Justiniauus, v. 

 ult. lurt. de Reflieatitnilus (4. 14) 



