J U R I D I C A 99 



Itaque, ut verbo dicam, celeberrimum illud 

 modorum obligationis ipfo jure tollcntium et ex- 

 ceptionum discrimen , quod illi ad judicium usque 

 difFerri posfent, hae vero ante Lids Contestatio- 

 nem esfent allegandae, licet extincto judiciorum 

 ordine neutiquam totum evanuerit, postremo 

 tamen ex Romani Juris campo prorfus exfulare coe- 

 pit. 



Sed videamus jam, an extraordinarii judicii aetate 

 adeo invaluerit in integrum restitutionum ufus, ut 

 etiam post fententiam latam adhuc concederentur. 



Equidem illud negandum duco, ideo- fcilicet, 

 quod ipfae illae conftitutiones , quae exceptions 

 ante Litis Contestationem objiciendae necesfitatem 

 quodammodo relaxarunt, hoc tamen fere omnes 

 diferte requirunt, ut ante fententiam faltem excep- 

 tionis a reo fiat mentio (i). Quod fane prorfm 

 otiofum fuisfet , fi post fententiam, baud 1 minus 

 quam ante ipfam, reis per restitutionis auxilium 

 fuccurr potuisfet. 



Sed video jam multos fore, qui memores istius 

 Imperatoris Diocletiani et Maximiani con- 

 flitutionis, quae fie fefe habet (2): Perempto* 

 9) Has cxceptiones omisfas in initio , ant f quam 

 ,, fcntcntia feratur opponi pos/e , perpetuum 



Edic* 



(O Vld. L. a. Cod. Stnttnt. Resc. hoa pot/t. (7. s<5.) t. 8 

 tt 9. Cod. de Cenctpt. coll. et ZImmern. ^. cit. 

 (a) Vid. L. e. C. Strtt rtic. ncn f^Ct. 

 G A 



