J U R 1 D I C A. 



parum confidat , confugiat ad Voetium CO 

 qui legem citatam ita fere esc interpretatus. Omis- 

 fd quidem usque ad fententiam exceptionis objeo 

 done , unicum ex jure communi reo adverfus con r 

 demnationem competcbat appellationis remediuni : 

 verum exceptione ante condemnationem allegatd , 

 fed per judicem reject A , in rei condetnnati arbi- 

 trio erat, utrum appellationis ex jure communi, 

 an vero restitutionis auxilio ex jure fingulari, 

 fefe auctoritati et vinculo fententiae contra ie la- 

 tae fubducere vellet. 



Licet autem Voetium per omnia fequatnur , 

 minime tamen evertetur nostra fententia , quando- 

 quidem , vel V o e t i o auctore , in integrum resti- 

 tutio non eo pertineat , ut reo etiam post fenten- 

 tiam exceptio antea omisfa restituatur , verum ut 

 fententia a magistratu vel judice, qui reum justam 

 exceptionem provocantcm non exaudierit, et ita 

 injuria condemnaverit , lata rescindatur. Hujus- 

 modi autem injusta fententia ftari non potuisie^ 

 quid mi rum est (a)? 



Itaque, ut quae de distinctionis effcctibus ratio- 

 neformaein judicio extraordinario monuimus in bre- 

 ve contrabands , probe est notandum , licet tuni cx- 

 ceptionum ante Lit. Cont. allegandaruni necesliras 



null* 



(i) AH fand. Lib. 44. I. n v . 5. Cne. 

 (0 Cf. Q " diximus fupra, Cp. 11. Sect. II. L. A, $. j. 

 quern , totum a. h. 1. cwnferas. 



