Na deze uiteenzctting der hoofdbeginseleu, die der comnrissiic 

 bij hct ontwcrpen van het reglement tot leiddraad hebben ver- 

 strekt, laat zij thans nog de eene en andere opmerking volgen 

 tot nadere toelichting van eukele der door haar voorgesteldc 

 artikelen. 



ART. 4. De commissie heeft de bestemmiug der nieuwe af- 

 deeling omschreven door : taal- en letterkunde, geschiedenis en 

 wijsbegeerte. Zij ineent hierraede naar den geest en volgens het 

 verlangen van den Koning te hebben gehandeld, al heeft zij 

 zich niet letterlijk gehouden aan de bewoordingen, vervat in 

 haren aanstellingsbrief. Tegenover de wis- en natuurkundige we- 

 teuschappen in den ruimsten omvang sehijnt het billijk, dat ook 

 de kring dier wetenschappen, die Zijne Majesteit thans verte* 

 genwoordigd wenscht te zien, even ruim worde genomen; zoo- 

 dat daartoe alles gebragt worde, wat betrekking heeft : of tot de 

 studie der talen, die het voertuig zijn der menschelijke gedachte ; 

 of tot het onderzoek der geschrevene gedenkstukkeu, waarin de 

 raenschelijke geest zijne ontdekkingen of zijne scheppingen tot 

 blijvend nut voor alien heeft nedergelegd; of tot de nasporing 

 der geschiedenis, dat is, van de ontwikkeling der menschheid in 

 alle rigtingen ; of wel tot het gebied der bespiegelende gedachte, 

 die het denkvermogen zelf tracht te doorgronden, en nit het ge- 

 heele zamenstel der menschelijke kennis de eeuwige \vetten op te 

 sporen, welker inzigt den geest tot hoogere waarheden opleidt. 

 Door deze raime omschrijving wordt, naar het oordeel der com- 

 missie, aan de eischen der wetenschap regt gedaan, die aanspraak 

 heeft op onverdeelde behartiging, zonder uitsluiting van enkele 

 deelen. 



Tot juist verstand van de door haar gekozen bewoordingen, 

 meent zij echter hierbij te moeten opmerken, dat zij den werk- 

 kring der Akademie bepaald wenscht te zien tot het gebied der 

 eigenlijke wetenschap. Wanneer zij derhalve het Avoord letterkunde 

 stelt, dan bedoelt zij ook deze als wetenschap, dat is, in zoo- 

 verre zij op onderzoek en nasporing berust, in zooverre zij de 

 uitbreiding der stellige kenuis beoogt. Letterkunde, als zuivere 

 kunst beschouwd, als bemstende op talent en genie, belioort 

 minder eigenaardig tot den werkkring eener wetenschappelijkc 



