( 70 ) 



don. Zullen AVJJ mi nog naar vruchtcn \ nip-u ? Do kcuxo is 

 zoo groot, dat ik zoude vreezen, van uw mij steeds zoo wcl- 

 Avillend gchoor misbruik te maken, zoo ik ze alien ging tellen. 

 Ontrouw echter pleegde ik aan mijn mandaat, zoo ik U althans 

 niet diegenen noemde, welke wij aan TEMMINCK zelven verschul- 

 digd ziju. Ik tel daarouder in de eerste plaats zijne Monogra- 

 jihies de Mammalogie, in twee lijvige quarto deeleii van 1825 

 tot 1839 te Parijs uitgegeven, een zaakrijk, lielder geschreven 

 Averk over die geslachten van zoogdieren, Avaarin veel verwarring 

 lieerschte en Avaarin TEMMINCK orde bragt. De rijke voorraad, 

 ter zijner besclnkking, stelde hem daartoe in staat. Men heeft 

 den titel gegispt, en niet zouder reden; maar gelukkig het Averk, 

 u'aarvan de rijke inhoud eene rain juiste Avoordvoeging op den 

 titel doet vergeten. Zoo ik haar vermeld, is het uiet om ook 

 mij eenmaal het genoegen der kritiek te schenken, maar veeleer 

 om daaruit de heden niet ontijdige Avenk voor den jeugdigen 

 beoefenaar der Avetenschap te ontleenen, dat klassieke taalstudie 

 niet, gelijk helaas te veel geschiedt, volstrektelijk Avorde veron- 

 achtzaamd. 



De bernoeijingen met 's Rijks Museum, het daarmede zoo 

 naauAv verwant belang der volkplanting in Oost-Indie, het 

 daaruit voortspruitend verkeer met de staatsmagt, Avelke daarover 

 het beheer heeft, gaven aanleiding, dat TEMMINCK zijn Coup d"oeil 

 general sur les possessions Nectiandaises dans I'Inde archipe- 

 lagique in de jaren 1816 1849 in drie octavo deelen uitgaf. 

 Ook in de Fauna Japonica van VON SIEBOLD had hij de hand. 

 Het algemeen overzigt, hetwelk als iuleiding kan beschouAvd 

 Avorden, en de beide eerste afleveringen, Avaarin de zoogdienMi 

 Avorden beschreven, op den bodem levende van het tot aan dien 

 tijd schier geheel onbekende Japansche rijk, heeft men aan hem 

 te dankeu. De overige afleveringen over de gewervelde dieren 

 is men verschuldigd aan zijn ijverigen mede\verker, ons geacht 

 medelid SCHLEGEL. Een ander zijner medewerkers, Avijlen ons ver- 

 dienstelijk medelid AV. DE HAAN, beschreef de Schaaldieren. Nog 

 tot op het laatst zijns levens bleef hij in denzelfden geest Averk- 

 xaam. 7>ijno Esf/uisscs Zuologiqucs sur la cole de Quince, in 

 den jure lS5o tc Leiden uitgekomen, zullen steeds een gedenk- 



