( 108 ) 



gepast en tijdig woord, op welsprckondc \vijze xcur-riliMgcii, in 

 \\ei midden te brengen, ton oindo toch ook do sch.ulinv/.ijdc van 

 dat. zoo oenzijdig gerocmde grieksohc leven tc doen in hot oog 

 vallen. 



Het karakter van VAN ASSEN was godsdienstig en vonlraai>-- 

 zaam ; hij was bnitcngcmeen \vol\villeml en onbekroffipen \\cl- 

 dadig. Wcllcvendhoid was hem zoo eigen, dat zij tot hct kenin'T- 

 kende van zijnen omgang behoorde. Dat hij gaarne mot do aan- 

 zienlijksten des Lands betrekkingen van omgang en vriendschap 

 aanknoopte, ontveinsde hij geenzins; en liet had in dc gehoclr 

 geschiedenis zijns levens een natunrlijkcn groiul. Hij bczat daarluo 

 veel geschiktheid : een zeer uitgebreide menschenkennis, verccnigd 

 met veel schranderheid en lijn vcrnuft, en gezult met goi.'stiiron 

 scherts. Daar hij veel had gezien en bijgcwoond, on zicli door 

 levendigheid van geheugen onderscheidde, was zijn ondcrhoud rijk 

 in hcrinneringen en anecdoten uit vroeger lijdvak. Ook zijnc lijno 

 gave van opmerken vcrloochende zich in den omgang niet. 



Buitongewoon keurig was hij op zijnen stijl, zoo\vel in lu-;t Ne- 

 derlandsch als in het Latijn. Het saejie xliluni vcrltis, was hij 

 hem een vast aangenomene regel. Ook in de beoordceling van 

 den stijl van andercn was hij niet gemakkelijk, en bezwaarlijk 

 kon eene bcwoording of uitdnikking, met het Nederlandsche taal- 

 cigen niet volkomeu overeenkomstig, al mocht zij de taal ver- 

 rijken en aan eene bestaande behoefte te gemoet komen, bij hem 

 genade vinden. Evenzoo was hij ook in zijn gebruik van het 

 Latijn zeer naauwletteud op het antieke der uitdrukking. Wei- 

 nigen onder de jongere geleerden, vooral die ccn andcr vak dan 

 de Philologic gekozen hcbben, zullen hem hierin evenaren ; jSchoon 

 liij wellicht in zijn purisme te ver ging. Niet slechts de let- 

 teren en de wetenschappen, ook de becldende kunstcn vonden in 

 hem een verlichten kenncr, gelijk men daarvan proeven aantreft in 

 zijne Opyavc van dc sfantlhccldcn in de Galcrij van het Louvre, 

 die hij, op verzoek, den ITecr Mr. j. c. KASTEELE nit Parijs 

 overzond, alsmcde zijnc verhandeling over Phidias en zijn Iccflijtl. 

 Juist en treffend liebbcn zijne voormalige leorlingen zijne ga- 

 von on vordionstcn op cenc plastisolir wijzc wet on nit to druk- 



