LE V EN SB ER 1C HT 



VAN 



JACOB VAN HALL, 



Lid der Koninklijke Akademie van Wetenschappen, 



Mr. II J. K O E M E I, 



Secretaris der Afdeeling voor Letterkunde *). 



Het is de eerste maal, Mijne Heeren, dat ik in mijne tegen- 

 woordige betrekking tot deze Afdeeling geroepen word den treu- 

 rigeu lijkplicht te vervullen, waarvan zich mijn ambtgenoot bij 

 de Zuster- Afdeeling reeds zoo vaak en op eene zoo welsprekende 

 wijze gekweten beeft. Doch niet dit min gewone alleen van mijne 

 taak verwekt in mijn gemoed eene bijzondere aandoenirig: ook 

 de betrekkingen, waarin ik tot den hooggeachten Af'gestorvene 

 stond, vervullen mijne ziel met weemoedige en tevens dankbare 

 herinneringen. Mr. JACOB VAN HALL was niet alleen de laatst 

 overgeblevene mijner geeerde en beminde Leermeesters uit den 

 tijd mijner akademische studien, en herroept mij als zoodanig in 

 het geheugen eene geheele schaar zijner toenmalige ambtgeuooten, 

 aan welke ik mij op het veld der wetenschappen zooveel, zoo 

 onbedenkelijk veel, verschuldigd weet; niet alleen mag ik er op 

 roemen, onder zijne geliefde leerlingen eene bescheidene plaats te 

 hebben ingenomen, zoodat mij bij zijn afsterven het Virgiliaan- 

 sche: amavit nos quoque Daphnis t), als van zelve voor den 

 geest kwam; maar ik mocht ook, sedert, zijne vriendschap niet 

 slechts hier te Amsterdam, maar ook later, zoo vaak ik mij te 

 Utrecht bevond, in ruime mate onderviuden. Kan het U be- 



*) Voorgedragen in de Gewone Vergadcring der Lctterktindige Afdeeling 

 van 11 April 1859. 

 f) ,,DAPHMS vcrheft' 1 ons lied, wijl r>ns ook PAI-HNIS 1trmind<.'." 



