( 87 ) 



pen worden, in tie rijpe kracht der maunelijke jaren, met eeue 

 vastere hand en op breedere schaal, op hooger standpunt ge- 

 plaatst, uit te voeren ! 



Weinige maanden na zijne bevordering tot Doctor in de beide 

 rechten zette VAN HALL zich als Advocaat te 's Gravenhage ne- 

 der, en begon daar weldra, begunstigd door den grooten naam 

 en de vele betrekkingen zijns vaders, zich een niet onbelangrij- 

 ken werkkring te verwerven. 



Inmiddels verloor hij zijne vroegere letterkundige studien uiet 

 uit het oog, maar onderhield met zijnen geleerden en werkzamen 

 breeder, den tegenwoordigen Hoogleeraar te Groningen, eene ge- 

 regelde latijnsche briefwisseling, waarin de oude letteren, welke 

 geen der beide breeders oni liunne practische loopbaan aan de 

 vergetelheid Avilden overlaten, eene voorname plaats bekleedden. 



Niet lang echter duurde de loopbaan van VAN HALL als pleit- 

 bezorger; want nog in hetzelfde jaar, toen de Hoogleeraar VAN 

 REENEN om redenen van gezondlieid zijn ontslag uit dat ambt 

 had gevraagd, vestigde zich de aandacht van Curatoren der 

 Doorluchtige School al aanstonds op eenen zoo verdienstelijken 

 jeugdigen Eechtsgeleerde : die dan ook met groote eenparigheid 

 tot den leerstoel van VAN REENEN werd beroepen. 



Bij de aanvaarding van dit Hoogleeraarsambt in zijne beminde 

 geboortestad, hield VAN HALL eene voor den loop en aard zijner 

 studien zeer kenschetsende Inwijdings-redevoering Over de ver- 

 diensten der Nederlandsche Rechlsgeleerden omlrent de hislo- 

 riscfie rechtsstudie, in welke hij, ofschoon recht doende weder- 

 varen ook aan die vaderlandsche Juristen, die de analytische 

 methode bij voorkeur hadden beoefend, van Avelke een VAN DER 

 KEESSEL als de roemvolle vertegenwoordiger kon worden beschouwd, 

 zijne voorliefde voor de historische richting geenzins verborg, en 

 de aandacht bijzonder op die Nederlandsche Eechtsgeleerden (vooral 

 op het driemanschap van SCHTJLTINO, NOODT en BYNKERSHOEK) 

 vestigde, die hij aanmerkte als de voorloopers der historische 

 school in Duitschland. Dat de zoon van MAURITS CORNELIS VAN 

 HALL ook den door dezeu zoo hoog gewaardeerden NOORDKERK 

 bij die gelegenheid niet met stilzwijgen voorbijging, zal men, 

 ook zonder uitdrukkelijke vermelding, gereedelijk beseffen. Men 



