JAN VAN GiLSL was gcboren den 19 llen Oclober IS 10 in lirt 

 uijvcrc Zaaudam, van ouds ecn der voornaamsto verblijfplaatsen 

 dor naauwgezette en werkzame Doopsgezindcn. Even als zijn 

 vader zou ook hij tot de houtzagerij zijn opgeleid gewordeii, 

 indien niet eenige vrienden van het ouderlijk huis in hem ecne 

 bijzonderc geschiktheid voor de studie hadden gemeeud op tc 

 merkeu. Met gretiglieid nam hij het hem gedane voorstel aan, 

 om zich op de Godgcleerde studien ten behoeve van zijn kerk- 

 genootschap toe te leggen. Aan de kweekschool der Doopsge- 

 zinden hier ter stede onderscheiddc hij zich door buitcngewone 

 vlijt, en gaf daarvan in 1831 eene proeve in het beantwoorden 

 eener prijsvraag Over de profetic van Obadja. Nog tweemaal 

 werd hij gedurende den tijd zijner studien bekroond : eons te 

 Groningen voor zijn antwoord op dc prijsvraag Over het apo~ 

 kryphe boek van Jesus Sirach, en eens te Leiden voor zijnc 

 beantwoording der prijsvraag Over de zedekundige grondslcl- 

 lingen en hoofdvoorschriflen der Apostolische Vaders ; eenc 

 Verhandeling, die overtuigend bewees, dat hij van de Patristiek 

 geene minder ijverige studie had gemaakt dan van de Kritiek 

 en Exegese des Ouden Verbonds. Inderdaad, men mocht hem 

 met voile recht onder de bekwaamste leerlingen van de Hoog- 

 leeraren VAN LENNEP, ROORDA, MULLER en KOOPMANS rangschik- 

 ken, en hij verwierf dan ook weldra de achting van den be- 

 roemden HAMAKER, op wiens raad hij in 1836 een exegetisch 

 en kritisch specimen over het Zeventiende Hoofdstuk van Ezechiel 

 ter verkrijgiug van den Doctorstitel bewerkte. 



Toen hem de doctorale waardigheid te Leiden werd toegekend, 

 was hij reeds twee jaren laiig als predikant der Doopsgezinde 

 gemeente te Koog en Zaandijk werkzaam, en hij bleef, eerst in 

 dien werkkring, daarna als predikant bij de Amsterdamschc ge- 

 meente onvermoeid bezig, tot hem na den dood van den waar- 

 digen, geleerden en schrauderen w. CNOOP KOOPMANS in 1849 

 de opengevallen theologische leerstoel aan het Seminarium werd 

 opgedragen. Daar hccft hij zich vooral onderscheiden, nict slechts 

 als geleerd Theoloog, maar ook als trouw en volijverig Icer- 

 meester zijner leerlingen. Later heeft hij zich vooral gunstig 

 rloen kennen door die doorwrochlc bijdrage tot dc Geschiedcnis 



