_( 



i REDERIK tier Nederlanden als secretaris toegevoegd, toen deze den 

 /etel der Muzen bczocht om zich aan akademische studien te 

 \vijden, eu woonde hij de lessen der Hoogleeraren bij, welke de 

 jeugdige Yorst genoot. Dan dit rustig verblijf werd eerlang afge- 

 broken, toen NAPOLEON, zijn ban overschrijdende, in Maart 1815 

 op Frankrijks kust landde, en Prins FREBERIK reeds den 27 sten 

 dier maand naar het Jeger vertrok, om onder het opperbevel van 

 zijnen Breeder de Nederlandsche troepen aau te voeren. Of VAN 

 ASSEN den vekltoclit meclegemaakt heeft, is mij niet gebleken; 

 hij lieeft echter in dat jaar in het gevolg der Prinsen Frank- 

 rijks lioofdstad bezocht, en daar kunnen medewerken tot de 

 herkrijgirig voor het vaderland der kunstschatten, aan Neerlauds 

 \vreed vertreden bodem ontroofd. Later heeft hij nog met den 

 tegemvoordigen Koning van Pruissen, diens Broeder, nu Prins- 

 llegent, en Prins FREDERIK der Nederlanden, eene belangwek- 

 kende reis naar Zwitserland en Italic gedaau. Steeds sprak hij 

 van dien tijd zijns levens met hooge ingenomenheid, en altoos 

 is er tusschen Z. K. II. Prins FREDERTK en onzen VAN ASSEN 

 een band van vriendschap en hoogachting blijven bestaan. 



Door deze belangrijke bctrekkingen \vas aan VAN ASSEN de 

 weg gebaand tot ecne buitenlandsche reis, welke hij eenigen 

 tijd later bij de organisatie van het Hooger Onderwijs in de 

 zuidelijke toen aan ons vaderland verbondene Nederlanden, met 

 den geleerden Jkh. DE GEER VAN JTJTPHAAS ondernam, om de 

 instellingen van het Akadernisch Onderwijs in Duitschland in 

 oogenschouw te ncinen, vooral daar, waar zich eene E. C. be- 

 volking onder eenen Protestantschen scepter zag geplaatst. Van 

 toen af dagteekenden ook de naauwe betrekkingen die hij allengs 

 met den Heer VAN EWIJCK aanknoopte. Een weinig later viel 

 hem de eer te beurfc, de algemeen gevierde Kroonprinses ANNA 

 PAULO WNA met de Nederlandsche taal- en letterkande gemeen- 

 zaam bekend te maken; eene roeping, die hem bij de uitste- 

 kcnde gaven der edele Vorstin gewis niet bezwaarlijk moet ge- 

 vallen zijn. Geen wonder derhalve, dat hem een vijftientalj area 

 daarna de even kiesche als cervolle taak is opgedragen, om in 

 het Hoofdkwartier van den Prins Veldmaarschalk met raad eu 

 pen den doorluchtigen Oranjevorst ten dienste te staan. Hij 



