( 105 ) 



diepsten groiid des onderwerps in verband tot het geheel der 

 wetgeving misten, dat zij er in zouden gewenseht hebben te vindeu. 



VAN ASSENS betrekkingen tot de Staatslieden van dien tijd 

 bleven ook zijne belangstelling voortdurend op het staatsrechte- 

 lijk en staatkundig gebied vestigen. Hij was niet slechts wegens 

 zijne vele betrekkingen tot het doorluchtig Huis van Oranje, 

 raaar ook uit diepe en vastgewortelde overtuiging Oranje- en 

 raonarchaalgezind; maar vereenigde daarmede die bijzondere on- 

 afhankelijkheid van geest, van welke hem zijn edele Vriend en 

 Begunstiger G. K. VAN HOGENDOIIP steeds het voorbeeld gaf. Te- 

 gen kwalijkbegrepen of misbmikie vrijheid, omwentelingszucht 

 en volksdwingelandij, was en bleef hij steeds ten sterkste gekant. 

 Dit straalde door in talrijke kortere en uitgebreidere geschriften, 

 tijdens de eerste beginselen en toenemende ontwikkeling der Bel- 

 gische omwenteling in het licht gegeven. Hiertoe behoort I] el 

 onwcllige der Petition aan de Slaten-Generaal, of geschied- en 

 reglskundige nillcgging van Art. 161 der GrondweL Leiden 

 1829, en De llooge tlaad van Nederland, of eenige bedcnkin- 

 gen op Art. 176 en 182 van de Grondivel. } s Gravenh. 1830. 

 En na het uitbreken der omwenteling : Wen /ten, herinneringen 

 en aanlecheningen uit de dagen van Nederlands IJcrslelling. 

 Leiden, 1830. Vele dezer kortere geschriften zijn nameloos in 

 het licht verschenen; evenwel heeft VAN ASSEN zijn auteurschap, 

 wanneer het pas gaf, geeuzins verloochend. En dat hij, waar 

 het hem nuttig of noodig scheen, met open vizier in het strijd- 

 perk trad, heeft hij getoond door zijne zoo veel opzien wekkende 

 Eedevoering, in 1831 bij het nederleggen der waardigheid van 

 Rector Magnificus gehouden : De immoderald liber laiis cupidi- 

 lale, Europae calamilalum e/feclrice, die veel tegenspraak en bij 

 velen sterke afkeuring vond, ofschoon alien het keurig Latijn 

 en de wegslepende voordracht moesten huldigen. Weinigemaan- 

 den vroeger had hij eene rede gehouden, waaraan eene onver- 

 deelde goedkeuring ten deel viel, zijne uitnemend kernachtige 

 en waarlijk klassieke toespraak aan de Leidsche Jagers; een 

 meesterstuk van eenvoudigheid en kracht, die, om inhoud en 

 vorm beide, algemeen was bewonderd geworden. 



