( 125 ) 



mogen om in den donker hunnen weg te vinden. Maar ik mag 

 niet langer bij deze bijzonderlieden stil staan. Alleen wil ik nog 

 vermelden de verhandeling over het nationale verschil van het 

 bekken, waardoor VEOLIK de aangeboren verscheidenheid van het 

 menschelijk geslacht, die men overigens vooral in den schedel 

 naspoorde, uit een nieuw oogpunt opgelielderd heeft. 



Zullen wij deze rigting van GEEAEDUS VEOLIK laken? Zullen 

 wij betreuren, dat hij ons, in plaats van vele kleine vertoogen, 

 niet liever een of twee groote, doorwrochte boekwerken heeft nage- 

 laten? Of zullen wij deze rigting veeleer roemen, omdat groote, 

 meer omvattende werken gewoonlijk slechts voor eenen tijd hunne 

 eigenaardige waarde behouden, om later, en somtijds reeds spoe- 

 dig, door andere gelijksoortige verdrongen te worden, terwijl 

 oorspronkelijke waarnemingen voortdurend geraadpleegd, en kleine 

 opstellen over bijzondere onderwerpen dikwijls nog na vele jaren 

 worden aangehaald? Wij zullen noch laken noch prijzen, maar 

 wij zullen billijker zijn, wanneer wij erkennen, dat er vele en 

 uiteenloopende wegen gevonden worden, waarop men voor de 

 wetenschap nuttig werkzaam kan wezen. Wij zullen ons herin- 

 neren, hoe het praktisch leven van ons afgestorven medelid hem 

 bijkans dwong, om die rigting, welke wij aanwezen, te volgen; 

 en hoe hij, in allerlei betrekkingen eener groote stad ingewikkeld, 

 nog daarenboven in onderscheidene commission, zoo als die, aan 

 welke de Eegering het opstellen der Pharmacop0ea batava en later 

 der Pharmacopsea belgica opgedragen had, werkzaam was ; en wij 

 zullen eindelijk niet vergeten, hoe hij jaren achtereen gewerkt en 

 verzameld heeft voor een Museum van Ontleedkunde, 't welk door 

 zijne uitgebreidheid, door het bezit van vele zeldzame voorwerpen 

 en door zijne kostbaarheid de bewondering van vreemden weg- 

 droeg, en 't welk thans als een erfgped overging op den zoon, die 

 in de laatste dertig jaren er zelve zoo veel aan heeft toegebragt. 



GEEAEDUS VEOLIK is twee malen gehuwd geweest. Zijne twee 

 overgebleven zonen, WILLEM VEOLIK, onze Secretaris, en Dr. 

 AGNITES VEOLIK, Oud- Minister van Pinantien, zijn van het eerste 

 huwelijk, en hunne moeder was AGNETA SUZANNA VAN WALEEE. 

 "Voor de tweecfe inaal huwde GEEAEDUS VEOLIK met ANNA ELISA- 



