( 140 ) 



door haar gcvreesilc verwoestingcn den schrik in vcler gemoe- 

 deren joeg. Allecnlijk zij het mij vergund nog tc vermelden, 

 dat liij een der \vakkerste medebestuurderen was van de Maat- 

 schappij der Nederlandsche Letterkunde te Leiden, welke hij tot 

 driemalen toe als Voorzitter met eene allezins gepaste toespraak 

 opende, en voorts hare werkzaamlieden op eene beleidvolle wijze 

 leidde, en wier Handelingen hij herhaaldelijk met welbewerkte 

 levensberichten verrijkt heeft. Van het Bijbelgenootschap, van 

 dat tot verdediging der Christelijke godsdienst, en van de Maat- 

 schappij van Welstand, -was hij mede een der ijverigste medear- 

 beiders en medebestimrders. 



In zonderheid verdient zijn lidmaatschap der Derde Klasse van 

 het voormalig Instituut eene uitdrukkelijke vermelding, daar hij 

 steeds een dergenen was, die de instelling aan hare bestemming 

 door een gedurig gadeslaan van den gang en de behoeften des 

 tijds zochten te doen beantwoorden. Geen wonder, dat hij ook 

 bij de oprichting van de Letterkundige Afdeeling dezer Akademie 

 onder diegenen behoorde, die reeds bij de eerste onmiddelijk van 

 den Koning uitgaande benoeming eene achtbare plaats verwier- 

 ven. Zijne trouwe deelneming aan onze werkzaamhedeu is nog 

 levendig in uw aller geheugen, en ik behoef u niet te zeggen, 

 dat, ware zijn leven een weinig langer gerekt geworden, wij hem 

 mogelijk eene uitvoerige behandeling zouden hebben te dan- 

 ken gehad der zoo merkwaardige brieven van KAREL V, welke 

 onze Afdeeling van zijne hand ter plaatsing in hare werken heeft 

 mogen ontvangen, 



Oiis geacht en naar onzen wensch en ons verlangen te vroeg 

 van ons gescheiden Medelid was niet alleen een gelukkig beoe- 

 fenaar der aan hem opgedragene wetenschap : ook van muziek 

 en schilderkunst, vooral in verband met oudheidkundige studien, 

 was hij een warm en smaakvol voorstander. Hij bracht eene 

 niet onbelangrijke verzameling van munten en penningen, por- 

 tretten, platen (voornamelijk van oude meesters, zoo als LUCAS VAN 

 LEYDEN en ALBHECHT PURER,) vooral ook van oudheden en hancl- 

 schriften bijeen, met welke hij zich gaarne in zijne vrije uren 

 bezig hield. Zijne verklaringen van den penning van Aquileja, 

 en van eene bisschoppelijke munt te Leiden opgedolven, beide 



