twee uitmuntende studiun over de lotgevallcn van Lord CLIVK 

 eii .WARREN HASTINGS verzamclde. 



In 1839 in het Vaderlaud teruggekeerd, wertl MACATJLAY lid 

 van het Ministcrie en bleef in die betrekking, zoo lang het zich 

 staande hield, een twcetal jaren werkzaam. Opmerkelijk is het, 

 dat dit Whig-ministerie bijna enkel uit mannen bcstond, die 

 \66n hun optreden aan de Muzeii en de Cratien oifcrs hadden 

 gebracht; een verschijnsel, dat trouwens in Engeland geenzins 

 zeldzaam" is. In 1840 ontving hij het aan gene zijde van liet 

 Kanaal hoog gevvaardeerde mandaat der kiezers van Edinburgh, 

 de tweede stad des Rijks, doch word daar in 1847 niet her- 

 kozen, dewijl hij gestemd had voor de onderstandsgelden, door 

 den Staat aan het collegie van Maynooth te verleenen. Hierover 

 verstoord, outtrok hij zich aan het openbare leven; doch werd 

 vijf jaren later door de Kiezers van datzelfde Edinburgh uitge- 

 noodigd, zich op nieuw verkiesbaar te stellen. Hij nam de cau- 

 didatuur aan, en werd lid van het Huis, tot dat hij zich door 

 den min gunstigen staat zijner gezondheid genoodzaakt zag den 

 zetel, dien hij op eene zoo eervolle v ijze verkregen had, op nieuw te 

 verlaten. Later werd hij door de Kroon, onder den titel van Baron 

 MACATJLAY VAN ROTHLEY, tot lid van het Hoogerliuis benoemd. 



Het was eerst in dit latere tijdvak zijns levens, en wel in 

 het jaar 1842, dat de uitstekende Prozaschrijver zich ook als 

 talentvol en bevallig dichter deed kennen door de uitgave zijner 

 Lays of ancient Rome, in welke hij het vernuftige denkbeeld 

 verwezentlijkte, om de Volkszangen, uit welke naar NIEBUHRS 

 onderstelling de oudste geschiedenis van Rome zou ontstaan zijn, 

 uit de bij overlevering bewaarde geschiedenis te restaureren. Ho- 

 ralius Codes, de Veldslag bij het meir Regillus, en Virginia, 

 waren de belangwekkende onderwerpen die hij op deze wijze be- 

 haudelde, en die hem, men bespeurt dit al ras, door de Muze 

 der Historic waren ingegeven. Zij zijn voorts merkwaardig, om- 

 dat zij ons de insteraming van den grooten Geschiedschrijver zijns 

 Vaderlands met de inzichten van NIEBUHR over de geschiedenis van 

 oud-Rome, waarover MACAULAY anders niets in het licht gcgeven 

 heeft, doen keunen. In zijne historischc Balladen heeft MACAULAY 

 zich evenwcl niet tot de Romeinsche geschiudenis bepaald. DC slrijd 



