( 15 > 



nes flatiiebant atqiie ad virtiitem adducendos. 

 Sed akius haec repetenda. 



Esc illud praeclarum antiquae philofophiae 

 placicum , nihil ingeri infuiidive in honiinis in- 

 geniiim posfe : omnia ex ilJo apta indicutione 

 esfe prolicienda. Iccirco in excolendis iuve- 

 nibus obiletricis fe mnnere fungi, festive nar- 

 rabac Socrares, uc quicquid illi nacura conce- 

 pisfent et maturum videretur, ipfo intcrrogante 

 et moncnte, cmicterent illiid ec veluti parerenr. 

 Et unice iiista esc haec infticiuionis ratio, qua 

 ad fuam quisque perfecrionem et facile et certo 

 accedat. Sed idem affirmabat Socrates, d*^: a 

 teneris inde annis excitatus esfec in animo 

 pulcri amor, isque animum ingeniumque veluci 

 foecundasfet totuni, frustra laborare qui inde 

 prolicere infitas facultates tentarec. 



Latere ftatuebant Veteres in intimis hominis 

 fenfibus vitiorura quidem multorum, fed om- 

 nium etiam virturum femina. Perverfe autem 

 existimare qui exflirpanda unice putarent quae 

 mala viderentur. Nam fadicere minime, iic 

 baud malus fit homo : bonum eum esfe opor- 

 tcre. Imo vero, dicebanc, infitum excitemus 

 pulcri amorem. Spontc iic prolicicutur et veJu- 



ti 



