( 14 ) 



convGtitibns tepctcnria ftint Poefeos ornaments ^ 

 fed ipfam nnturam habcnt anccorcm, cuius vi 

 impellkur verus Poeca^ cuius pulcritudlnem ^ 

 fimplicitatem 4 fublimitateni , harmoniam, qua 

 ipfe totus afficitur, carminibus^ veluc colon- 

 bus^ dcpingic, oliisque^ iic testibus, fpeccan- 

 dam praebec. Fieri igicur noti potest, quin et 

 Hebraei et Graeci nuilta habeant commu- 

 nia, quippe communcin niagiscrani , nam- 

 ram, fecuti. Singulas autem virtutes entiniera^ 

 re, quae veram conilituunt Poefeos naturam^ 

 a propofico noscro alienum duxinms, ne id de- 

 monilrare videremur, de quo nemo, nostra 

 laltem aetate^ dubitaverit^ Orientales regiones 

 niinirum aeque ac Graeciam germanos protulisfe 

 Poetas. ItaquCj ne modum excedac disputatio 

 haecce, abftinemus ordine fyscematico, 2.^Aes- 

 thetkae praecepta exacto, quo fingulae, quae 

 in utraque 'Poefi elucent, dotes indicentur ec 

 acstimentur. Alia prorfus nobis videtur inlliai- 

 cnda comparationis ratio. Obfervandae funt 

 dotes alterurri propriae, ut cognoscamus, qui- 

 biTs in caufis a fe invicem diverfa fine utraque 

 Poefeos genera. Videndum est quanam ex par- 

 te alterum cedac alteri. Verbo, id efficere (lu- 

 denius ex Hebraicae Graecaeque Poefeos monu- 

 inentis , uc uno quad adfpectu diiadicare posfi* 



mus , 



