( IlB ) 



varfnm cantum conditueriinr. Sic igimr arrem 

 in Poefin induxerunc, non earn profec o. quae 

 poeticne facukatis defectum compeniaret led 

 quae naturae refponderet ec huiiis confiimm ad- 

 iuvarec. Ex iplius naturae ec animi liumani in- 

 dagatione praecepca pecierunt, ad Vjiric Voei'm 

 ficcommodarent, ut haec ita culcior ecperfecti* 

 or redderecur.* Eadem est Poefeos, quae caete- 

 rarum artium ratio, quibus a pulcritudine no ■ 

 nien est. Quidquid naturae adverfatur, admitti 

 non potest; quidquid vero iiJj refpondet, eius- 

 que vim refert , pulcrum est dicendum. Vera 

 artificis perfectio non eo abfolvitur, quod fit fi» 

 delis naturae imitator; fed pulcritudinem fpec- 

 tat maiorem , quae non obfervatur in rebus fin* 

 gularibus, fed quae per univerfa naturae opera 

 difFafa apparet. Quidquid placet, undique col^ 

 ligrt, in unum coniungit, defectu et imbecilli- 

 rate quacunque amota , ut opus existat omni 

 parte confummatum. Sic arcem adhibec, qua 

 jpfiim naturam perficiat ac pulcriorem reddatCi). 

 Hac ratione Graeci Poeiln traccarunt. Statuen- 

 dis legibus, ad quas poetarum opera compone- 

 rentnr, nihil aliud egerunt. quam ut terminos 

 obfervarent, quibus ipfa natura variorum affec- 

 tuum declarationem et imitationem contineri 



iu- 



(i) Conf. M. Battenx, Principes de la Litteratttre 

 'tgm. 1, p. 53 %. 



