C 1^9 ) 



dicantur, nti lupirer In ITymno Cleatlthis vs. i. 

 et Bacchus apud Sophoclem. Antig. vs. 1 1 15* 



Culcus qtioque indicium cernicur in Epifo- 

 diis, quae Graeci variecacis caufa carminibus 

 fuis inferunr. Eiusmodi inductio rerum, quae 

 cum ipfo argumento non necesfario coniungun- 

 tur, fed naturali tamen vinculo cum eo copu* 

 lantur, facie uc erremus fubinde, fed ita iucun* 

 de erremus, uc moram non aegre feramus. Hu- 

 ius generis esc nativa ofnnino narratio de Ther- 

 lite, qui valde contumeJiofus etloquax, in con- 

 cilio Achivorum continuo tumultuabacur, ec 

 ducibus obiistebac, mox vero negacae obedien- 

 tiae poenas luebac, Iliad. B vs. 210- '^77; 

 fuavisfima relatio de lunone Veneris zona indu- 

 ta, lovem deliniente et confopience Iliad. S vs* 

 152-353; et colloquium Andromaches et Hec* 

 toris in pugnam abituri, Iliad. Z vs. 390-494* 

 Quod quidem colloquium aptisfime adduxic 

 poeta; quippe quo non tantum heroes, fed et 

 homines ; non tantum Hudia belli et necis , ^Qd. 

 et humanitatis proponit, nosque eo magis anxi- 

 os reddit de viro uxori valedicente et in pugnam 

 abeunte. 



Nee praetermittenda est in Poeii Graeca, om-* 

 nium partium apca cohaerentia et continuum ora- 

 tionis flumen. In Hebraicis carminibus abrupce ec 

 impetuofe prorumpunt afF^-ccus; in Graecis vero 



I una 



