C ^45 ) 



quatii mtitua Mectoris et Andromaches , et ucri- 

 usque praefertim erga filium Ascyanaccem cari- 

 tas, cum Hector, in pugnara abiturus, uxori 

 valedicat. IJiad. Z vs. 406 - 493* Andromache 



'Ey.Topi^i^i/ dyxTnjTov oi^iyaioy dtTTspi xx^^. 



ita dilecciim maritum alloquicur atque orationem 



profert dulcisfimi affectus plenam. Infaustuni 



Heccoris fatum ominatur, fibi quoque et tenero 



inpriniis infanti infaustisfimum ; ec, cogitatione 



ea perculfa, maritum a pugnando avocare cen» 



tat. Axifiovis, inquit, 



Axtf4>ov[€ , <pdi(Tei a-s rh croi/ /Msvog , oui' sKsxtpsi; 



tlxl^x fs vy^TTixxov , ax) f /C«' xf4.fiopou , 3 rxZ^ Z^P^ 



deinde veroi 



tsu U<!pXfZXpTOU<T^ ^ X^OVX U(^£VXl, OX) yxp €T x^hfl 



E<TTXi &x>,7r:cpyi^ stts) xv crvys 'irdrf/^ov STrlfTTr^gi 

 'AAA xx€ . ou^s /zoi ecTTi Trxrvip kx) ttotvix fiJiTilp. 

 NuJlum igitur folatium, fpem nullam fibi re- 

 manfuram dicit, Hectore fibi erepto. Hunc 

 enim patris, et matris, et fratris, et marki lo- 

 co habebat: 



EUTOp ^TXp (TV flOl eVc) TTXTiip JCx) TOTVIX f4>lit>i(i ^ 



^H^s KX(TiyvijTO^ , ry ^i [j.ot QxKspog TrxpxKohy^^. y 



Hector, quamvis fentiat quid fe dignum fic 

 K ac 



