C ^73 ) 



da. Quae quidem Homeri existimatio in caufa 

 ^uic, quod non tantum Poetae fubfequcnces il- 

 Jum imitando iluderenc asfequi, fed eciam feeta- 

 runi quarumcunque Philofophi frequencius eciam 

 eundem adhiberenc , ad placita fiia probanda, quam 

 Hcfiodum cr gnomicos poecas. , Quapropcer 

 etiain Lycurgus legislator opdme fe civibus fuis 

 confulere putabat, cum Homeri carmina in Gre- 

 ta colligere inrticuerec; Quintilianus vero affir- 

 mare non dubitabac , „ in Homero nuIlJus noii 

 „ artis, aut perfecta, aut cerce non dubia ves- 

 j, tigia i-eperiri" (.1)4 Ec Horadus eundem 

 Jaudabat, us 



Qj4i , quid fit ptilcrum , quid tiirpe , quid utile , quid non , 

 Plenius ac melius Chryftppo et Cr ant ore dicit. (^2) 



Et fane in Homeri carminibus tanta ubivis ela- 

 cet fciemia rerum , apud varios populos , in variis 

 pcgionibus obviarum, tancum indagandi, cog- 

 noscendi, inquirendi ftudium, Graecis propria 

 urn, ec verae Philofophiae principiuni , tarn dili- 

 gens inprimis humanae naturae obfervano, uc 

 iliius Poefis merito Foeps philofophka dicatur. 

 Hominum, quos pingit vel Joquentes inducit, 

 non modo externam rationem, fed ipfos etiara 

 mores exhibet , lludia , affectus , incimos omni- 



no 



CO Lib. XI. Cap. lo. 

 (2) Epift. lib. I. ep. 2. 



