C 3t ) 



enim oxygenii actio in folia eo fe redringit, uc 

 acidum carbonicuni generecur; illud pro parte 

 a foliis fnscipitur et vi quadam organica rctine- 

 tur, reliquum in acre remanct. Quo mator au- 

 tem est ea vis, qua acidum carbonicum foliis 

 retineri potest, eo facilius vincitur affinitas aeris 

 atmosphaerici ad acidum carbonicum, et hinc 

 explicatur, cur folia carnofa nullum acidum 

 carbonicum in aerem dimittant , antequam ipfa 

 eo fint faturata ; quia nempe paucis poris func 

 indrucca, atque fub parva fuperficie magnum oc- 

 cupant volumen, imprimis vero, quod vi ve- 

 gctativa prae ceteris eminent. 



Videamus nunc , quacnam mutationes aeri in- 

 ferantur, in quo folia de die Soli expofita funt. 



Folia quae noctu certam quandam oxygenii 

 quantiratem abforbuerunt, fi fequenti die fub 

 rccipiente , quod purum aerem atmosphaericum 

 continet, luci folari exponuntur, huius aeris 

 volumen augent exfpirando eandem fere oxy- 

 genii quantitatem quam prius abforbuerunt, (i* 

 mul cum aliquo gaz azoto. Si haec experimen- 

 ta cum iisdem foliis per aliquot dies itcrantur, 

 infpirationes et exfpirationes gaz oxygenii qua- 

 vis vice dirainuuntur, imminuta nempe folio* 

 rum vi vegetativa, 



Exfpiratio diurna oxygenii augetur vel dimi- 

 nuitur, aucta vel imminuta. eius infpiratione 



noc- 



