C II J 



evoliuunij pcrfecte germinibus detrabi non pofit* 

 fe, cc ita non posfe diiudicari, urrum plenus 

 ems defectus feminum evolutioni profit nee ne. 

 Viderunt etiam Huber et Senebier, in ae- 

 re, parvam admodum acidi carbonlci quantina- 

 rem continenre, germinationem cicius procedere 

 quam in acre atmosphaerico puro (i). Alia 

 autem res est, fi plantae foliis inflructae 

 iam func. Sausfurius plantarum radices aquae 

 jmmerfit et cas campanis texit; Tub fingulas au- 

 tem campanas aerem atmosphaericum incroduxic 

 magis minusve acido carbonico inquinatum. Ca- 

 vit funul tenuioleiflrato, ne aqua, qua claudeban- 

 tur campanae, aliquid illius acidi posfec abfor- 

 -bere. Elapds decern diebus invenit^ illis plan- 

 nsy quae quotidie lumini folari fueranc expoficae, 

 modicam acidi carbonici quanticacem protuisfe, 

 maioreni vero earum vegetationi nocuisfe vel ec 

 earn plane impedivisfe. Maxima vegetationis 

 vis obfervabatur in eo acre, cui /g pars acidi 

 carbonici addita fuerat. Plantis aucem, quae, 

 •dum fiebac experimcntum, in umbra tlierant poii» 

 tae, omnis acidi carbonici proportio nocuic; 

 illae enim , quae in aere puro vegetaveranc , ma- 

 ius acceperant incrememum quam cecerae, quae 



ae- 



(i) Huber et Senebier, Memoircs fur la 

 Cennination , pff§, ZQ» 



