C =4 ) 



inrignitudine augentur, a foliis decedunc et fu- 

 periorem vafis partem petunt. Chemica huius 

 aeris analyfis docec, ilium fatis magr.am conti- 

 nere oxygenir quantitatem , maiorem faltem qnam 

 quae aeri atmosphaerico inest. Hoc phaeno- 

 nomenon , quod primum obfervavit acutisfiraus 

 Bonnet (i), dein fumma cum cura examina- 

 turn fuic a Docc Ingenhoufs, Spallan- 

 zanl et Senebier, quorum induftria vera 

 eius explicatio tandem innotuit. 



Si nempe aqua, cui folia immittuntur , dellil- 

 lata est, aut ante experimentum coctionem pas- 

 fa^ ica ut omni aere fitprivata, folia foli expo- 

 iita nullum aerem evolvunt aut cerre quantita- 

 tem admodum exiguam. Aqua fcntana recens 

 haufla mul to magis aeris evolutionem promovet. 

 SI autem aquae deHiliatae aut ebiillirae gaz aci- 

 dum carbonicum addicur, evolutio fluidi gaz- 

 formis multum augetur, ita fere uc illius copia 

 (It in ratione additi acidi carbonici. Aliquam 

 an rem diiferentiam obfervare licet pro van* is 

 plantarum fpeciebus. , Sunt enim plantae, qua- 

 rum folia tunc demum maximam aeris copia-n 

 largiunrur, quandoaqua, cui immittuntur, ac'do 

 carbonico est faturata ; aliae contra , quando aci* 

 di tarbonici proportio in aqua minor est. 



Aqua, 

 (i) Sur rVfage des Feuillss, pag. 26-33, 



