tamen nondum fequeretur, acidum carbonicum 

 minquam in vegecatione decomponi. Varias 

 enim natura ingredi potest vias pro variis, quibus 

 fubiicitur, circumftantiis, neque ex eo, quod 

 certo tantum in cafu fit, conclulio ad folicutu 

 rerum ordinem formari potest. 



Inter illos, qui, oppofitae fetttentiae dediti, 

 non minus acidi carbonici decompofitionem ne- 

 gaverunt, imprimis Hasfenfrat ziu s est re- 

 ferendus (1). Hie enim cenfuit, vegetabilia 

 omne, quod continent^ carbonicum ex terra per 

 tere, haurjendo humores extractivos et carbo- 

 nici divites, quos aqua bumum fimumque al- 

 luens ex iis arripit. Plurima auteni, quae ad 

 probandam fuam fententiam adhibet, eodem iu- 

 re acidi carbonici vim nutritiam indicare vi* 

 dentur; quia nimirum conftat, contactu acris 

 atmosphaerici ex humo fimoque evolvi hoc aci* 

 dum , iJIudque , aqua abforptum , facilius plan- 

 tarum vafa intrare , quam humores fpisfioresv 

 Argumenta vero directa , quibus H a s fe n f r a c- 

 zius decompofitionem acidi carbonici adgredi- 

 tur, funt fequentia. 



i^. Semina variarum plantarum evolvi cura- 

 I vit in acre libero ope aquae purae, quo quidem 



(i) vf««. ds Qhim. Xlir. pag. j;8. 318. XIV. 

 pag. 55- 



D a 



