C AVUt PR I MU M. 



QUID ALEA, QUIS ALEATOR EST? AN SATIS AC* 



CURATE DiSTINCTOS FINES HAEC NOMINA . 



HABENT, PER QUOS A RELIQUIS LU- 



SUUM GENERIBUS ALE A DiSTiN- 



GUATUR? 



Oi qwaenam aleae verbo fubiecta nodo fie, 

 quaeramus, eo nomine (ignificari in genere vi- 

 fdetur omnis ex ancipici fortuna pendens eveu- 

 tus, qui lucrum damnum ve afFerre queac (^i^, 

 quo fenfu fponfiones, asfecuracicnes C^^, quae- 

 que reliqua fgnc huiiis generis negotia (^3^, ale- 

 am continere dicuntur. Communi vero fermo- 

 nisufu, epque propofitae quaesdonis nienti , uc 



vi- 



CO Conf. Ev. Otto ad Pufendorfii OIF, 

 Horn, et Civ. I. 15. § 13, 



(2) Sit venia verbo. 



C3) Ea recenfet Pufend. Droit de la Nature et 

 des Gens , V. p. ibiqiie Barbeyracius. 



