C ^4 ) 



ducit, atque haec dicitur vis movendi. Cum 

 autem idem llimulus nunc fenfacionem, nunc 

 autera illam fimulque motum producere que- 

 at, hinc omnino patct, fentiendi ac rnoven- 

 di nervorum vim baud ira differre » uc duas di« 

 verfas virium fpecies, fed duos tantum eiusdem 

 vis nervofae efFectus condituanc. Ac tandem 



(f) Monemus vim ita dictam nervofam acque 

 ac irritabilitatem pro vis vitalis modificatione 

 esfe falnrandani, quae autem niadificatio propter 

 ipfius nervi fabncam fubtilior esr. 



Cum jgitur ex allatis conftiterit, perceptum 

 in fenforium reflect! ftimuJum , quaericur nonne 

 quibusdam in cafibus fystemacis ncrvofi partes 

 inllgnes vi quadam propria gaudeant, ut in ea- 

 rum actionibus mens non cooperctur. Breviter 

 tantum huic quaescioni refpondendo Pbyfiologi- 

 cae huic confiderationi fiiiem imponam. 



Nempe de fj^stematis nervofi agendi ratione 

 conflat , dari nonnullas nervorum actiones quae 

 iiunt confcia mente; alias quae absque eius con- 

 fcieniia perficiuntur. In iis autem, quod hie in 

 transitu moneo, fenfibih'tatis ac:ionibus, in qui- 

 bus mens cooperatur, ipfa iila cum nervis inci- 

 inum alit commcrcium, quum vel llimuJum iis 

 inferat, vel llimulum vis nervofae percipiac. 

 Stimuli autem propagatio fieri potest vel adfenfo- 

 rium commune, mente nerape confcia, vel ad 



alia 



