'« J. M. K E M P E R, 



Cum enitn primis recentioris hisloriae nostrae temporibus noii literarura 

 tantum et doctrinae omnis, qualiscunque ea tunc temporis fuerit, verura et 

 juris omnis alque legum depositarii essent ecclesiastici , lit ex media aetate 

 Jeges barbararum gentium non paucae ecclesiasticos potissimum auctores ha- 

 buerint, eos aegre qiiidem suae poteslalis aenaulos ferebant principes, veruni 

 jex ipsa rerum conditione auctoritas illis odiosa et originetn et "vim suam 

 omnem ducebat. 



Sed paulatim nunc praeter ecclesiasticos novum eruditorum genus exstitit, 

 et ad lucem revocato in Italia juris civilis Romani studio, quae reuatum 

 JCtorura ordinem jam pridem Ecclesiasticorum ordiui adversarium constitue* 

 ret, caiissa, non aemulatio tantum diversarum scholarura vulgaris, sed iu 

 primis prompta principum fere omnium solertia fiiit, qua sibi novum ilium 

 ordinem conciliabant, ut et suos sibi habereut viros literatos, quos Episcopis 

 PonliGcibusque opponereut. 



Verum uli honores sibi a principibus oblafos non spernebant illi , ita et 

 reiiciilum suae poteslali imruiuens neutiquam iiegligebant Ecclesiastici. — 

 ^uod Roraanorum juri civili opponeretur compilatum fuit Jus Canonicum. 

 Legistarum exsliterunt cum Decretistis coutroversiae. Verum Pandectarura lu- 

 cem infuseare Decretalia non poluerunt , et crescente in dies, maxime propter 

 novas curias atque Parlameuta , quae dicebantur, ordinis JCtorura auctoritate, 

 brevi eo res pervenit, ut, qui primas iuilio partes sibi summo studio arro* 

 gaverant ecclesiastici , iidem bccundis tandem partibus difficulter viudicatis , 

 contenti ex certamiue discederent. 



At , quominus tamen plenum exitum haberet duorum illorum ordinnm con- 

 tentio maxime eorundem principum , qui certamen primi provocaverant , sa- 

 gacitas prospexit. Judicialem absolutam potestalem , quara tuebantur Parla- 

 menta, non minus quara ecclesiasticam sibi contrariam esse intelligebant im- 

 peranles, et, quasi mediam aliquam viam sequentes, contentionis patroni es- 

 se desinebant, qui a plena utrarumque partium victoria aeque sibi multum 

 esse meluendum inlelligerent. 



Quae autem principum voluntate in scbolas relegata, publice nunc sopila 



