N A R R A T I O. 'f 



XcaJemia ttigduno-Batava restaurata ; atque nova lege cnnstituta, Borgerus 

 tandem , tandem inquam, fieret Theologiae Professor Ordinarius. 



Non taraen interim lalebaut, aut negligebantur Borgeri nierita: nam prae* 

 tepquam quod eliara Orationibus suis sacris , subinde habitis , doctissimis, 

 elegautisslmis , magnara adeptus esset celebritatera , ut in omnium ferrae ore 

 estot: variae quoque Societates Literatae Borgerum socium sibi eooptaverant, 

 in iisque etiam celeberrima Societas Harlemensis eum &ibi socium adsci>- 

 ■verat , quem brevi ante a Societate Teyleriana viderat auro corouari , et^ 

 quem ipsa delude ilerura iterurcque eodera honore houoravit. 



Vix autem annus , ex quo FacuUati 1 beolbgicae esset adscriptus , erat. 

 praeteritus, quin , occasione oblata, transiret in Facultatem Philosophiae TheO' 

 T€tieae et Literaruin, novam banc demandatam sibi provinciam suscipiens ba« 

 bita oralione de Historiae Doctore , Providentiae Dwinae adininhtro, Hao 

 oratione , quae rursus ubique testatur elegans viri ingenium , et accuratam 

 ejus doctrinam, ut facile Wyttenbacbii discipulum agnoacas; eliara non ob- 

 scure significavit , bujus tam subilo mulati consilii ralionem non leviiatem 

 qiiamdam fuisse, animique inconstantiam, sed suum in prirais , quo a teneri* 

 iaibutu$> £uit, in- lilteras araorem , quibus se nnne totum redditum laetabalui ^, 

 et cujua- restituliottis fruclus brevi illo tempore , quo novam banc profession 

 nem ornavit , jam dare nobis coeperat uberes, et baud dubie mullo etiam 

 nberiores dedisset , si lofigior ei vita obligisset. 



Atque ita saepius accidere videmus. Slulli, et qui onera existimantur so» 

 cietatis humanae, baud raro vivunt, et in longos annos vitam protrahant;. 

 dum , qui propter egregias suas ingenii animique dotes^ civitatis ornamenta 

 sunt et lumina , suisque carissimi, in aetalis flore exstinguuntur, nobisque 

 eripiuntur. Horura eventuum caussas indagare rationesque , longe difficill*. 

 mum est, nee aliud quid plerumque proferre valemus, nisi quod ita Supie« 

 TOO Numini placuit: et hoc etiam nobis sufficit , qui volunlalem Diviuaia 

 agnoscimus semper saprentissimam atque optimara. 



Non lamen hoc impedil, quomiuus tales nobis acerbos casus jure raerito» 

 que doleamus , et lugeamus. Nee quisquam adeo, uisi omnis bum^nitatls. 



ex* 



