RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. «t 



pntant, quoniatn appareat ex historia, eo regnante, judices jiiratos in Dania judicasse, 

 anno P. C. N, DCCCXX, nee ullum antiquius occurrat exemplnm. Alii juratorutn 

 judicia.originem debere Wodenio, prinio Saxonutn legislator!, conjiciunt, eaque, sae- 

 culo V, a Saxonibus in Angliatn translata volunt. Sunt etiam qui existiment, ea jam 

 in usu fuisse primis insulae Brhannieae incolis indeque ad posteritatem transiisse. 

 Secundum aliorum sententiam , Alfridus Magnus , qui ab anno inde DCCCLXX us- 

 que ad annum DCCCXCIl in Anglia regnavit , uti complurium aliarum legum , ita 

 et luijus instituti auctor est habendus ( i ). Alii denique , Norraannos , cum Rol- 

 lone duce in Neustria, ab iis ISormannia dicta, consedissent , avitum hunc niorem 

 ex patria sua advexisse inque Angliam deinde , ab ipsis saeculo XI subactam , in- 

 duxisse ( 2 )• 



Quas cum onines dissentientium opiniones adferre longum sit, caeteris quidem mis- 

 sis, unam , cum praecedenti Inijus capitis parte conjunctam, paucis attingemus, deinde 

 cam, quam sequendam esse ducimus, proponemus. 



Quod itaque Pettingalius aliique existimant, barbaras nationes, quae Europam vasta- 

 runt et Romanum pessum dederunt imperium , suam judiciorum formam mutuatas fuisse 

 a more judicandi per judices pedaneos, in subactis Romanornm vigente coloniis (3), 

 id quidem nuUam habet vert speeiem. Eo enim tempore, praesertim inde a Diocletia» 

 no et Maximiano Imperatoribus, adeo coarctatus erat judicum pedaneorum usus, ut 

 Mon, nisi forte de levibus exrlibusque caussis, judicasse videantur (4). Etenim Ta-- 

 citi aetate, qui ab initio Neronis ad Hadrianum usque vixit, eos raro, imprimis ia 

 caussis gravioribus, datos ftiisse, ex Dialogo de Orarore colligi potest (5). 

 . Porro etiamsi largiri velimus, pedaneorum judicia usque ad exitum Romani imperii 

 non plane vigere desiisse , baud verosimile tamen est, Barbaros, exstirpatis fere non» 

 nullarum regionum incolis, artium disciplinarumque Romanarum deletis monumentis, 

 abrogatis, vet penitus, vel magna pro parte, eorum legibus (6), tantae cladi et re- 

 lum subversioni exiguam partem administrationis judiciariae sic exemisse atque suis iin* 

 siitutis, caeterum plane diversis et coatrariis, adaptasse^ 



Pirae* 



Ci) Varias ditsentiemium opiniones referc JB/itiitoite , op. e- Til, St Set if. 



C2) C'. Ampliss. J. H, Mejer, Esprit, origine et progris des Institutions Judlcialres des principaux paj» 

 4e I'Europe, L. IIL Ch, 10, T. a, p. 151. 

 Cs) In Praefat, ad opus citatum et alibi passiioi 



C4D I» 2 et 3. Cod. de Jud. Ped. Cs) Cujns vulgo auctor creditur Tacitus; 



C6J C£ Rtbirtsiu, Introduction to the History of Charies- the Fifth, T. L Sect. s. T. II. N. s et s»> -1 



C 3 



