s» 



H E N R I C 1 C O C K 



sed 16 Hsdem ilUs perpetiiis judicibus revera pendet caussaruni decisio, nee a tonus 

 collegii suffragiis, sed ab imius cujusdam nutu hoininis, eo plerumque ad praevarican- 

 diim facilioris, quod alieno sese periculo peccare noverit. 



Quae scilicet a praeside seu judice delegato, post absolutam caussae cognitionem, 

 liatetur oratio, turn fere vim hayeatniicesse' iest,'--Ht jurati vix in aliam possint abire 

 s'eiuentlam , nisi qiiam praeses antea" cotnpi'obaverit. Cum enitn ita natura comparati 

 fiimus homines, ut , quod ipsi sentiamus , id aliis plerumque disertius, majorique cum 

 persuaSionis efficacia exponamus, ita fieri vix poterit, quin judex ilia delegatus, in- 

 docfis statum quaestionis et juris doctrinam exponens, argumenta ab una parte allata 

 Uiagis urgeat clariorique in luce collocet, ea vero, quibus pars altera nititur, quodam» 

 inodo extenuet -atqu€ ita juratos io earn, quim ipse vedorem putet, sententiam per- 

 trahat. '' ' 



■ <5uodSi vero corruptus ipse a justitiae via deflexerit, omnes facile juratos fraudibus 

 suis implicuerit. Cum enim paucae sane caussae adeo sint desperatae, ut non argu« 

 menta quaedam, veri certe speciem prae se ferentia, recipiant, vix dubito, quin ju- 

 dex corruptus legum sententiam insidiose detorquendo, levis momenti res tanquam 

 perenitorias urgendo, vel gravissimae probationis vim callide infirmaudo, aut alia qua- 

 cumqiie fraude juratos circumvenire inque malam possit inducere sententiam ( i ). 



Si vero nullam a praeside orationem habendam esse jubeas, ^el et ipse sponte sua ta- 

 lem habeat, qua suam de maleficio sententiam non aperiat, quid quaeso monstri a juratis 

 ttcspectabimus? Cum enim peritissimi quoque judices, speciose ab utraque parte agita- 

 ta controVersia , dubii -quandoque haereant , quid ab iis erit sperandum , qui > cut" "^O" 

 fi^ni''Vitae tempus artibus ac disciplinis , a jurispnidentia prorsus alienis , impenderint , 

 vel otio forte consumserint, ad gravissiraum judicandi munus nihil aiFerant , praeter 

 solum rectae rationis adjumentum ingeniumque forte perspicax jquidera illud, sed ad 

 alia caque plane diversa compositum. 



■ Daiique vero judiciis juratis maximum publicae libcrtatis periculum imminet a nimia 

 juratorum festinatione, qua facile possit incautis repente per obreptionem elici atro- 

 clssima quaeque sententia. Festinatio autem ilia ctim judiciis juratis ipsa rei necessitate 

 est conjuncta. 



Cum enim hominibus, oleum et operam ad vitam slbi comparandam adhibentibus , 



perquam fojet molcstum, si longiori temporis spaiio a negotiis suis avocarentur, ea 



xei judlciariae pars, quae privatis defertur, ita necessario est ordinanda, ut earn, abs- 



., . , . . que 



jfi) Vld'. v4» Ifts, h t. f.6o» 



