4* /WrfilT.N R aliOC"'-! C C T"^.^-"^^ 



poeitum, quod nobiH judicet malcfjcium, in vile plebeji corpus admissiim , ad absol- 

 vendum multo quam ad condetmiandiim erit proclivius. Ita enim onines natura com- 

 parati sumus homines, iit ignominiam, ab ordinis nostri socio acceptam, in ipsius 

 ordmis dedecus vergare ac tandem in nosmet ipsos qiiodammodo rcJundare credamus. 



Qiiodsi igitur, ab una parte tantum servata aequaliiate, sublatum aequilibrium velis 

 restituere, jurati, mediam partem ex rei , mediam ex accusatorls paribus essent con- 

 scribendi. Ubi vero publico nomine vindicantur malcficia, dimidiam partem admitti 

 forte posseiit, qui laeso essent aequales. Verum, quid turn in delictis contra Rem- 

 publicam perpetratis? Ubi quaeso reperias , qui civitati conditione sint aequales? 



At vero compositum ejusmodi judicium, pugnantibus orduium utilitatibus, saepius 

 in partes ket, quas non ita facHe esset conciliare, nisi forte famem et inediam adhibe- 

 rc velis, gravissimum illud apud Anglos concordiae momentum. Sed ex hisce quidem 

 satis apparet , perfectam et absolutam aequalitatera vix posse cum juratorum judicio 

 conciliari. At et facile possit demonstrari, orane omnino juratorum judicium, ab in* 

 aeqnalitate debere proficisci, quo et lirmius illud £vadat jadicionimque dignitatem tuerl 

 possit et ampiitudinem. 



Publica nimirum civitatis salus, omnium secnritas, reiqire sors in juratorum manu 

 est collocata. At vivida ilia de commodis et incommodis pulvlicis cura et sollicitudo, 

 quam necessario requirit juratorum institutio , non ab omnibus pariter civibus potest 

 exspectarl, sed ab iis imprimis, quorum privatae utilitates cum publicis arctius sunt 

 conjunctae, quique publicae sccuritatis beneficium, delictorum incommodum, prae cae- 

 teris sentiunt. Humilis quidem ipsa humilitate sua, egenus ipsa indigentii\ ab innu- 

 meris maleficiis tutus est. Sic mendicus v. gr. aninio ne levissime quidem commoto, 

 tanquam Stoicorum sapiens, inter mcdias ardentis urbis flammas obambulabit. Sic 

 ab eo, qui in assiduis versatur rei familiaris angustiis , qui assiduo colluctatur vitae 

 necessitatibus , vix altiorem iiilam sollicitudinem exspeetaveris. Externa scilicet condi- 

 tionis humilitas tandem et animum deprimit. Cum autcm ad int'eriores fere civium 

 ordines pertineant delinquentes , ita quidem, si eorum paribus sanctissimum justitiae 

 palladium commiseris , in plcrisque caussis, pro justis sententiis vana jactabuntur pie- 

 beculae coromenta. 



Cumque praeterea specie magis externa, quam ipsa rerum veritate regantur homines, 

 opihusque, potentia et fortunis existimationem metiantur, ita quidem celebrato illo ae- 

 jqualitatis principio omnis judicum dignitas, omnis in iis reposita fides labefactatur, 

 Haec autera wti pec sc verisgima sunt., ita et trjsti Francorum experientia fuere confir- 



ina- 



