«♦ H E N R I C 1 COCK 



tum continent, nullam iidiJi et veritatis cautionetn ofFerunt. Qiiod qiiaesitor jiis^erit, 

 in^chartam scriba conjicit; reus, vel metu., vel ignorantia., liunc scribere, ilium dicta- 

 re sinit. Vinclis tandem onustus, diuturno carceris sqiiaiore confectus, solo de car-, 

 cere solum ac desertum in judicium rapitur, ab inhumanis judicibus, densum praecor- 

 diis callum gerentibus obductum, condemnatur, atque ultimum tum faciem videt hu« 

 manam , ultimum tum coelum suspicit, vltales ultimaim tum auras carpit, quum semi- 

 niortuus ad supplicium trahitur. 



Defensor ipsi forsan conceditur, colloquium cum eo permittitur, sed circitmstanti* 

 bus undique speculatoribus. Sic apologia quaedam secundum acta conscribitur, quae, 

 «i vel optima sit, nihil aliud continet, nisi quod ex actis jam ipse judex intellexerit-, . 

 nee uilias unquam oculis conspicitur^ nisi judicis, qui quantum ei tribuere' velit mo« 

 mentum , ipse decernit. 



Huic fidae veraeque judiciorum perpetuorum imagini si juratorum judicia contuleris, 

 summum referunt ingenii prodigium, perpetuum humanitatis monumaitum, a libertate 

 conditum , a sapientia absolutum , ipsa sublimi et nativa simplicitate sua decorum. 



Vinclis solutus reus in judicium prodit, peritus defensor ipsi adsistit , cives suos, 

 a -se comprobatos , sibi cognitos, omnique injuriae «aspicione superiores, judices acci- 

 pit; a vi et minis tutus testes ipse praesentes audit, interrogat, inter se comparat, 

 eorumque fidem aestimat, dijudicat, criminis indicia, signa, instrumenta, si quae affe- 

 runtur, coram videt, tractat; accusatorem praesentem audit, ejus argumenta ponderat, 

 refellit, caussam suam, vel ipse, vel per alium peritiorem defendit. Adsunt frequen- 

 tes de populo, adsunt ejus amici, cognati, qui accusatoris testiumque censuram agunt. 

 Bxevi, quidquid fit, quidquid .agitur, ad Iiominis civisque dignitatem egregie est com*i 

 positum. 



Quodsi autem non eandem in omni Reipublicae Forma utilitatem egregium adferat in^ 

 stitutum , at eam tamen adferre sinamus utilitattm , quam in omni omnino civitate ad« 

 ferre possit ac debeat, nee, quod vel optima quaeque in abusura aliquando a pessimis: 

 eonverti possint hominibus, id salutarem eorum usum impediat ( i ). 



At, dixerit forte quispiam, quaecumque de judiciis perpetuis deque juratorum insti- 

 tuto hucusque disputata sunt, ea non horum prae illis praestantiam demonstrant, se<J 

 publicae praesentisque cognitionis, prae altera ilia secreta et occulta, excdlentiam evin- 

 Mnt (2). Quamvis ea de re multum sane possit dispuuri, atque ita forte ostendi, 



•ai* 



< I ) ComuUtiir Featrbach, Op. HI. Cai). I. vcriui finera, 

 j(s^ I'tueriach, Erkiaruag etc, p, aa. 



