RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURipiCAM. 65 



arctiorcm esse, quam viilgo credatur, quae utrique judiciorutn formae cum diversa 

 cxaminis ratione interccdit conjunctio, atque id certe constat, juratorum instinitum cum 

 publica caussarum tractatione praescntique examine necessario esse conjnnctum; atta- 

 mcn, ne a proposito longius aberrenius, hoc in praesenti quidera dispntatione mitta- 

 mus , cum satis firma satisque tnulta vel sic nobis restent argumenta, quibus eximiatn 

 probemus judicii jurati praestantiam. 



Magistratus scilicet, qui sese judicandi muneri totos addicunt, in caussisque cogno- 

 scendis unice versantur , paullatim a societatis civilis negotiis , rationibus ac necessitu- 

 dinibus abalienantur , ac novam inter se societatein , novas necessitudines contrahunt. 

 Magis magisque populus in iis magistratus suos videre adsuescit, atque ita veritati, 

 quam nudam ac non fucatam rarius intuentur, investigandae minus fiunt idonei. MuU 

 tis persuasionis carent momentis, eorumque inter se nexura minus perspiciunt: diversa 

 civium negotia, diversas rationes, non ita perspiciunt, nee delatorum, testium, reorum 

 fidem satis valent discernere, iiec multiplices illas et occultas possunt investigate veri- 

 tatis vel celandae vel detorquendae caussas, imprimis si latius eorura jurisdictioni sub* 

 jecta regio pateat. 



Jurati contra privati sunt, in medio civium consortio viventes, qui omnes reorum 

 testiumque rationes , udlitates multo melius habent perspectas , atque ex multifariis ad 

 personam , rem , locum tempusque relationibus , ex majori rerum verborumque cognitio- 

 ne, uniuscujusque facti dictique , pro diverso regionum situ et conditione saepius maxim- 

 opere diversi, vim et sententiam multo melius inteiligunt, quam peritissimus maxime- 

 que exercitatus judex ullus. 



Deinde quotidie docet experieniia, magistratus judiciaries idoneis studiis et institu* 

 tione ad munus suum informatos usuque exercitatos , difficilius auream illam tenere 

 medietatem , sed, vd nimia severitate, vel intempestiva facilitate et indulgentia, aut 

 miris quibusvis ac singularibus opinionibus, quas ^usceperunt, alterutram plerumque 

 in partem deflectere, Nimia plerumque severitas junioribus adhaerescit tlieoreticis. Ion- 

 ga nondum experientia subactis, dum seniores illi judices, qui saepius a pejori parte 

 genus humanum cognoverunt , callo velut obducti dolum ubique et improbum pec- 

 candi consilium deprehendunt , ubi revera vel innocentia adest, vel minor certe gra- 

 dus malitiae. Multi contra, qui, sive naturali huraanitate , sive animi imbecillita- 

 te , sive hoc illove exemplo deterriti , severitatem abhorrent , miros quosdara repe« 

 riunt exitus, quos nemo facile invenerit, nisi qui omni ope condemnationem efFugere 

 velit; atque ita in Scyllam incidunt, dum Charybdin vitare volunt, Nonnulli denique 

 longo rerum usu ducti , proprias sibi arbitrariasque adsciscunt legum applicandarum 



I . . et 



