RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. €7 



Haec imica est aequalitas, quam Angli, Franci, Borussi, quin et veteres qaodam- 

 nodo sectati sunt Romani; eamqiie quin facile assequi possimus, quis est qui dubitet, 

 OiTines contra, quas illi jactant difficultates, ex eorum cerebro, ipeptiarum feracissimo, 

 natae sunt. 



Quod autem jactant, cultiores de populo, affinilius jurisprudetttiae studiis informatos, 

 exquisitiorique institutione excultos, ne satis quidem apto ingenio ad judicis munus ac- 

 cedere, totum inane est. Hos enim idoneos exJstimare judices, ubi certae legibus de» 

 finitae sunt probationum regulae, quantopere esset absurdum, tantopere ab omni veri'» 

 tatis specie remotum est, contendere, ne in ea quidem judiciorum forma, ubi, repii* 

 diata inani ilia farragine, ex praesenti caussae examine sententia petitur, homines sa« 

 na, licet juris disciplina non subacta, ratione praeditos , non aeque de culpa vel inno- 

 centia posse decernere, quam doctissimos quosque et maxime exercitatos JCtos ( i ). 



Itaque -non est quod Francicos reprehendaoius legislatores , qui ex iis civium ordini- 

 bus, quibus ditiores imprimis et honoratiores continentur cives, juratos legi volue- 

 rlut, non quod divitiis aut honoribus iis metienda visa sit sapientia, sed quod tales 

 imprimis ingenium excoluisse judiciumque suum videantur acuisse, iique, universe 

 sumti," gravioribus plebeculae erroribus et ineptiorum opinionum commentis superiores 

 existimandi sint. 



Ita quidem jndicii jurati, politice considerati, praecipua exposuimus coramoda; de iH- 

 'Commodis autem quibus premi dicitur, quid sit habendum vidimus; restat ut de qui- 

 busdam minoris moraenti difficultatibus dicatur. 



Sic V. c. publicum, oinnibusque accessum caussarum crimuialmm exaiiieh moribus 

 prima fronte videtur noxium, cum junioribus maleficis delinquendi scholam aperiat. 



At contra experientia probavit , eo publicam valere cognitionem ac libertatem defen« 

 «ionis, ut callidorum praetextuum argutarumque cxcusationum nuda palam ostendatur 

 inanitas. 



Deinde civibus perquam molestum esse dicitur, saepius a negotiis avocari, ad ob- 

 eunda judicia, maximaque eorum arguitur ignavia. Sed primum quidem, licet verissima 

 essent, quae de civium ilia dicuntur ignavia, nil quidquam tamen ad judicia jurata vei 

 abroganda valerent vel non inducenda. Quam pauci sponte militiae nomen profitentut 

 alacres? Quis est, qui lubens tjibuta persolvat? Anne Vero ideo militia aboletur, trl- 

 buta non imperantur? Immo vero. Nee magis etiam, propter turpem hujus illiusve 

 ignaviam , in exsequendo ciunere utilissimo , eoque vere civili , egregii juratorum insti- 



tu» 



<i} Eodem p. 497. 



I 4 



