RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. -if 



Sunt scilicet, qui hujus judicii originem Graecis adscribant, qui quoque per duo* 

 decim judices jus pronuntiabant ( i ). 



Alii, qui hujus instituti originem mere feudalem existiment, satis rcfutati a consuN 

 tissimo Meyero (2). 



Quidam Regnerum Lodbroc , Daniae et Sueciae regem , auctorem putant. Alii hoc 

 jnstitutum adscribunt Wodeno, primo Saxonum legislatori, et inde saeculo V. banc 

 judicandi formam in Britanniara translatam putant (3). Sunt denique alii plurimi, 

 qui Alfridum Magnum (qui sub finem saeculi noni post Christum regnavit) plurima- 

 rum aliarum legum auctorem, etiara hujus instituti conditorera existiment (4). 



:§. 12. 



Superest , ,ut sententiara hac de re novissimam consultissimi Meyeri exponam ( 5 ) , 

 quae et multis historicis exemplis adstructa, et tam clare proposica est, ut earn sequi 

 nullus dubitem. 



Plurimi auctores attribuerunt hoc institutum Henrico II, (qui regnavit ab anno 1151 

 usque ad 11 89,) forte decepti raemione magnae assisae, facta in opere Glanvillae,, 

 de legibus et consuetudinibui regni AngUae tempore Henrigi II.; at vero haecce mag* 

 na assisa, Cquamvis occasionem praebuerit institute judicii juratorum) ionge alia res 

 erat, et ipsum judicium juratorum eo tempore prorsus incognitum fuit (6), neque 

 ejus mentio fit tempore utriusque regis Richardi I. et Jani sine Terra, qui Hen- 

 rico II. successerunt. ' ! 



Ipsa quoque Magna Charta Jani sine Terra (anni 1215) prorsus de hoc instiwto 



silet, et art. 29 utrumque sui teraporis procedendi modum memorat, legale J indicium 



,parium suorum, et legem terrae (7). mw,. 



Lex 



<i) Conf. Jacoi, law- dictionary, voce J"n , initio, et Scurguigtttti , Mem. II. p. 4. not. t, 



(a) Tom. II. p. 156, et omnino not, 3. ibidem. . . , -, 1 ■) 



Ca) Conf. van Nes, disput, c. 2. p. 23 sq. V»ria3 opiniones htbet Mlatiitene, torn. V. c. 23. p. I3J» .., 



(4) Conf. Polydori P'irgilii Urbinatis, Historiae Anglicae, lib. XXVII. p. 203. Lugd,-Bau Ifis' • 



Cs) Conf. Mejsr, torn. II. p. 168, et /. Retyes , History of tlie English law. Vol. I. chap. 2. p. 83. et 



JIume , History of England s icing Henry II. 

 C^^ Ut Clare ostendit Meyer, torn. II. p. 169. nrft. 1. 

 C7J fn art. 29 Magnae Cliartae occurrunt verba sequentia: 

 (, Nullus liber homo capiatur, vel imprisonetur, aut dlssissietur de libero tenemelito sOQ. Tel iibercatibuJ 



j^ vel llberis consuetudinibus suis, aut utiagetur, aut exuletur, aut aliquo niodo destruatur; nee super eunj 



„ ibimus, nee super eum mittenjns, nisi pet legale judicium parium suonira, vel legem terrae. NuUi veu. 



„ demus. null! neg^bjmus, aut differemus justitiam, vel rectum." Conf. </» roimi , Staatsgesteldhcid van Enge- 



land, 177a. p. ao. 



B 2 



