^« * "' F. C. C. T Y D EM A N 



$. 2<J. 



Libertati eontrarium habendum est, aMcui tnunus obtriHere , quod respuit, quia S€* 

 met ipse ei prorsus imparetn scit et judicat, et quia eo munere fungendo domesti- 

 cis occupationibus , agriculturae, mercaturae , aliisque , vacare nequic ; cogitur domo 

 ab uxore liberisquc: abesse, insumere sumtus in itinera et diverabriis^ quibus neque 

 sibi neque familiae prodest; multum damni patitur, cum tempore, forta&se intempesti- 

 vo, domo abesse cogitur. In republica aut regione, ubi animus populi (Angli vocant 

 public spirit^ huic institute favet, fortasse paxiciores furati munus aut onus vitupe- 

 rant; at in monarchia saepius ita horainum narura comparata est, ut publica ad se 

 privates pertinere neque intelligaiu neque credant: quaproprer tali instituto, si non 

 publice vituperent , fastidiosi et frigidi assident. Omnia enim , quae monarchiae sub- 

 diti in vita civiti summura bonum' putant, in eo consistunt, ut quiete acquirant , cer- 

 to possideant, et commode fruantur. Haec ratio ergo prorsus institutura- juratorum 

 repudiat , et efficit ut inviti obediant, et nolentes assideant, quando ad hoc judicium 

 vocantur. Haud facile cives publica privatis commodis praefcrunt :. Solvendis trihutis 

 putant se satisfecisse publico commodo ; sin vero praeterea ad munus judicis vocan- 

 tur, exclamant: „ Sine, me milii meisque operari, reliqua, quae neque euro, neque 

 ,,, scio, alii, sapientiores et a negotiis gerendis vacui , gerant et administrent." Ubi 

 sic sentiunt, sic de hoc instituto judicant cives, inviti et coacti mandatum sequumur, 

 et munere ita funguntur ,. ut quisque invitus omnia facit (, O* 



Leges, quae civium ingenio non conveniunt, merito respuuntur, quaproprer, sive per 

 _se bonae sint sive malae, vel non ferendae, vel abrogandae sunt: quoniam arctissimum 

 semper inter leges et mores atque humanitatem debet existere vinculum; ita quidem., 

 M ut omnrno, qui hoc vinculum non attendant legislatores , sive moribus multo prae- 

 ^ stantiores illorum leges sint , sive humanitatem gentis leges non attingant , ii non 

 «, tantum operam perdere, sed plane snmmis calamitatibus civitatem objicere videan- 

 „ tur» — [cives] ridebunt imperantes, quibus se multo sapientirtres esse intelligant; 

 ^ et primo neglectae, mox contemtae ac tandem ludibrio habitae leges civitatem, quaia 

 „ defendere debent, vastabunt ipsae" (2), 



Multi sunt, qui dicant, hoc judicium convenire ardor! pirbHco, omnesque cives 

 summo studio hoc judicium in Gallia defendere, neminemque invitum huic assidere: 

 Hi si vera dicerent , haud necessariae forent mulctae, quae ,, secundum art. 396. Cad, 



de 



(\^ Cf. Fetierbacb, p. 74 sqq., et Briefw. van Mr. J. D. Kfeyer en Mr. //. W. Tidtman , p. 516— ^tg^ 

 juncta p. S74. (2 J Cf. Oraao, quam sgepius meraoravi, Viri CI. Kem^eri , p^ 8—9. 



