RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 39^ 



adversus omne genus humanum odio quasi imbuantur , ita ut sontes ab insontibus 

 discernere nequeant, dum ubique prava atque punienda consilia animadvertere sibi vi« 

 dentur ( i ). 



3°. Jud'ces perpetui facilius sese corrumpi patientur, quando non tnetuunt ne suo 

 munere priventur. Quod si a principe legantur, illi semper obnoxii tnanent , ej usque ' 

 opinionera in sententia ferenda saepius sequi coguntur: quum contra juratorum ex ho- 

 nestioribus civibus lectorum unice intersit, ut justitia bene exerceatur et cives ab in- 

 juriis Pfincipis aut potentiorum defendantur, 



§■ 37. 



Multi Juratis objiciunt, eos saepius ex dementia atque misericordia contra leges ju-^ 

 dicasse (2). Sed hoc ipsum a defensoribus hujus instituti magnum pro ipsis esse ar- 

 gumentum defenditur ( 3 ). 



Criraina, quae Jurati plerumque excusant, talia sunt, in quae major quam oporteret 

 ab lege poena statuta est; poena, inquam, quae fundamentum habet in vetustioribus 

 hominum opinionibus, sed quae hodierno rempori non amplius convenit; aut quando 

 verba legis communi populi voto repugnant. Verbi gratia, in Britannia lex (quae ob 

 antiquitatis reverentiam non abrogatur) statuit poenam capitis, excluso jure gratiae, si 

 quls dolo malo pecus alienum occidat; quod si jam Jurati hujus criminis accusatura 

 semper imomem pronuntient, quisnam eos reprehendet? judicant secundum coramunera 

 populi conscnsum: quin imo secundum legislatoris animum. Exempla quoque multa 

 prostant infanticidii accusatarum a Juratis absolutarum , quum poena in inf'elices, saepe 

 desperabundas matres, durior videretur: atque hoc modo leges, non abrogatae, et ta- 

 men temporibus aut moribus non amplius convenientes , nocere desinunt : quum Jurati 

 semper e vita communi ad judicis munus vocentur, optime scire possunt, quaenam 

 communes de lege sint opiniones: neque solis hoc Juratis proprium est, sed apud 

 alias gentes, hac forma judicandi non utentes, ejusmodi quoque exempla prostant: ita 

 in Germania art. 109. Constitutionis Criminalis Caroli V contra Magos non abrogatus 

 est, sed in usu esse desiit, simul ac judices hujus accusationis absurdum perspexe« 

 runt (4> 



S. 38> 



<i) Cf. Gutachte, p. lis — 115.' fa) Cf. sapr« p. (5i. $ ej. 



(4) Cf. Mittermaysr , p. 40. not. 40. Gutaclite , etc. p. 122, et Briefwisseling , p. S09. not. r. 



(4 J Plura exempla prostant in de Briefw. van /. O. Me^tr en Mr. H. W. Tjileman , p. 510. not. i. 



